służba zdrowia

Medycy rodzinni mają coraz więcej pracy. Tymczasem ich liczba nie rośnie. Efekt? Mają mniej czasu dla pacjentów i trudniej umówić się do nich na wizytę.

Resort zdrowia na ostatnią chwilę przesuwa wejście w życie przepisów zmieniających standardy w anestezjologii i intensywnej terapii. Podobnych „akcji ratunkowych” było w ostatnich latach kilka. Powód: zmiany kosztują, a pieniędzy nie ma.

Jeden resort chce zwiększenia prywatnych inwestycji. Drugi planuje zmiany, po których wiele niepublicznych placówek upadnie, a dla nowych powstaną bariery w rozwoju.

PO zaapelowała w niedzielę w Sopocie do premier i ministra zdrowia o wycofanie się z projektu o tworzeniu sieci szpitali. Zdaniem polityków PO jego realizacja stwarza zagrożenie dla istnienia ok. 160 szpitali w całym kraju, w tym wielu wysokospecjalistycznych.

Tylko jeden na cztery skontrolowane ostatnio szpitale miał ustalone procedury leczenia bólu u wszystkich pacjentów. Generalnie placówki reagują na cierpienie osób po operacjach, ale z dostrzeżeniem potrzeb innych chorych mają problem – tak wynika ze wstępnej kontroli Najwyższej Izby Kontroli, do której wyników dotarł DGP.

Brak oceny skutków dla pacjentów i placówek, a także niekonstytucyjność niektórych proponowanych przepisów. Takie uwagi zgłosili m.in. rządowi prawnicy do projektu resortu zdrowia, który ma wprowadzić system podstawowego zabezpieczenia zdrowotnego.

Kartę DiLO, uprawniającą do skorzystania z szybkiej ścieżki diagnostyki i leczenia nowotworów, wreszcie bez problemów będą mogli wypisywać lekarze specjaliści z poradni, a nawet ci realizujący badania przesiewowe np. w mammobusach. Tak wynika z projektu nowelizacji ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1793), który w trybie obiegowym w najbliższych dniach ma przyjąć Rada Ministrów.

Znaleźliśmy się w pierwszej szóstce krajów, których mieszkańcy najbardziej są zainteresowani leczeniem za granicą. Nikt w Unii nie wysłał tylu pytań dotyczących możliwości wyjazdu za zdrowiem za granicę co Polacy: do NFZ trafiło blisko 32 tys. podań. Średnie zainteresowanie – w reszcie państw objętych unijną dyrektywą transgraniczną – liczone było w setkach, a nie tysiącach. Chodzi o leczenie za granicą, które finansowały narodowe NFZ-ty lub resorty zdrowia.

Za wprowadzenie w błąd dyspozytora medycznego i niepotrzebne wezwanie ambulansu grożą poważne konsekwencje.

Choroba rozwija się szybciej, niż podejmowane są decyzje administracyjne. I dużo szybciej, niż zmieniają się przepisy. Pacjenci pozbawieni leczenia walczą o życie z bezdusznym systemem.

Zmiany w ratownictwie medycznym mogą pogorszyć jakość i dostępność opieki pacjentów – twierdzi lekarski samorząd. Kością niezgody jest m.in. poszerzenie kompetencji ratowników.