rozliczenia

X spółka z o.o. (podatnik VAT czynny wykonujący włącznie czynności opodatkowane podatkiem VAT) posiada samochody osobowe. Stanowią one środki trwałe spółki i są jej własnością. Na gruncie VAT od tych samochodów odlicza tylko 50 proc. VAT, gdyż nie jest prowadzona ewidencja przebiegu pojazdu ani nie została złożona informacja VAT-26. Od 1 października 2017 r., w związku ze zmianą regulaminu użytkowania pojazdów służbowych, spółka umożliwiła wybranym pracownikom korzystanie z tych pojazdów także do celów prywatnych.

Jednostka zaniechała realizacji zadania inwestycyjnego polegającego na rozbudowie budynku magazynowego. Wydatki poniesione w związku z uzyskaniem stosownych pozwoleń i uzgodnień traktowane są przez jednostkę jako środki trwałe w budowie. Czy jednostka postąpi prawidłowo, traktując środek trwały w budowie jako inwestycję zaniechaną, a koszty zaniechanej inwestycji zaliczy do kosztów uzyskania przychodu?

Jestem skarbnikiem i przygotowuję w naszej gminie budżet na przyszły rok. Przewidujemy udzielenie dotacji na typowe prace remontowe w zabytkach naszego miasta, tj. trzech kościołach (np. remont elewacji, witraży czy ławek), czyli jednostkach spoza sektora finansów. Czy takie wydatki mogą być zaplanowane w dziale 921, rozdziale 92120 i paragrafie 6570?

Spółka planuje zakup maszyny, która zostanie w 50 proc. sfinansowana z dotacji unijnych. Czy otrzymane dotacje można jednorazowo zaliczyć do przychodów? Jak ujmować je w księgach rachunkowych i wykazywać w sprawozdaniu finansowym?

Jak zaksięgować ujawniony niedobór materiałów w użytku? Komisja w tym przypadku uznała winę pracownika i postanowiła obciążyć go kosztami niedoboru w cenie zakupu. Sytuacja podobna jest do takiej, w której brakuje środka trwałego całkowicie umorzonego. Jaką kwotą należy obciążyć winowajcę? Czy ponieważ komisja przyjęła cenę zakupu przy obciążeniu pracownika, powinnam to zaksięgować na koncie 760?

Na X spółce z o.o. w związku z transakcjami realizowanymi z nierezydentami oraz wypłatą należności za świadczenia, o których mowa w art. 21 ustawy o CIT, ciążą obowiązki płatnika polegające na konieczności potrącenia i uiszczenia podatku u źródła. W praktyce możliwe są sytuacje, w których płatnik nie potrąci należnego podatku od kwoty wypłacanej kontrahentowi. Takie sytuacje są wynikiem obiektywnego braku możliwości potrącenia podatku z uwagi na charakter transakcji i sposób funkcjonowania kontrahenta. Przyczyną mogą być postanowienia umowy zawartej z kontrahentem. W tych sytuacjach spółka decyduje się ponieść ciężar podatku u źródła. Spółka dokonuje tego przez ubruttowienie należności, które polega na doliczeniu do niej kwoty pozwalającej na pokrycie podatku u źródła od tej należności. W celu ubruttowienia należność netto spółka dzieli przez ułamek stanowiący wynik różnicy między liczbą 1 i ułamkiem odpowiadającym stawce podatku u źródła. Czy spółka może zliczyć do kosztów podatkowych podatek, który nie był potrącony, lecz jest dopłacany z własnych środków płatnika w wysokości związanej z ubruttowieniem należności?

W uszczelnieniu systemu podatkowego rząd jest bardziej rygorystyczny niż wynikałoby to z zaleceń OECD, odbija się to na polskich firmach rodzinnych - uważa Adam Mariański, profesor w Katedrze Prawa Podatkowego Uniwersytetu Łódzkiego, doradca podatkowy, partner w Mariański Group.

Wspólnicy spółki komandytowej mogą ustalić inny niż likwidacja sposób zakończenia jej działalności. Czy jednak mają prawo przekazać całe przedsiębiorstwo spółki komplementariuszowi bez nakładania na niego obowiązku spłaty komandytariusza?