PPK

Z punktu widzenia pracodawców wprowadzenie pracowniczych planów kapitałowych to nie tylko zwiększenie kosztów pracy. To także nowe obowiązki administracyjne oraz informacyjne. Przedsiębiorcy raczej nie będą z nich zadowoleni. Warto jednak zawczasu je poznać i zacząć się przygotowywać do wprowadzenia PPK.

W tygodniku Kadry i Płace 28 września 2017 r. ukazał się tekst dra Marcina Wojewódki pod tytułem „Czy akwizycja w ramach PPK powinna zostać zakazana?”. W artykule tym przedstawiono problem dotyczący akwizycji związanej z planowanym wprowadzeniem nowej, jak określono semiobligatoryjnej dla pracowników, formy dodatkowego oszczędzania na starość, czyli pracowniczych planów kapitałowych (PPK).

Wydaje się, że nie, jednak należałoby ustawowo ograniczyć korzyści finansowe z tytułu zawarcia bądź wypowiedzenia umowy o zarządzanie programem czy nakłaniania do zmiany TFI.

Wprowadzenie pracowniczych programów kapitałowych (PPK), będących elementem III filara w systemie emerytalnym, może nastąpić od 2019 roku - mówił we wtorek wicepremier, minister rozwoju i finansów Mateusz Morawiecki. Dodał, że może to wprowadzić na rynek dodatkowych kilkanaście miliardów złotych.

Ustawa o pracowniczych planach kapitałowych może wejść w życie formalnie od 1 lipca 2018 r.

PPK to pracowniczy plan kapitałowy – nowy obowiązkowy system gromadzenia oszczędności emerytalnych obciążający pracodawców i pracowników. W praktyce PPK mają zastąpić mało popularne, ale całkowicie dobrowolne pracownicze programy emerytalne (PPE). Podobnie jak i one PPK mają być grupową formą gromadzenia oszczędności związaną z zakładem pracy, ale w odróżnieniu od nich ich rola w ramach III filaru emerytalnego ma być dużo większa (a to m.in. dzięki ich obligatoryjności).

Według najnowszej wersji zmian emerytalnych roczna dopłata dla osób oszczędzających w PPK ma wynieść 240 zł – dowiedział się DGP