pln

Korekcyjne odbicie dolara, jakie obserwowaliśmy w pierwszych godzinach europejskiej sesji, można uznać za zakończone. Publikacje danych z Niemiec (indeks IFO, który wzrósł w lipcu do 106,2 pkt.) i Wielkiej Brytanii (PKB w II kwartale zwyżkował o 0,6 proc. kw/kw i 1,4 proc. r/r) nie zdołały pobić oczekiwań rynku, stąd też mieliśmy impulsy do spadków na EUR/USD i GBP/USD.

Środa przynosi stabilizację notowań złotego przy wczorajszych poziomach zamknięcia. Jedynie w relacji do funta i franka zobaczyliśmy nieznaczną próbę kontynuacji ostatnich trendów, gdzie pary te naruszyły nieznacznie ostatnie minima, jednak zakończyło się to kapitulacją kupujących.

Wtorek przynosi niewielkie osłabienie polskiej waluty względem głównych walut światowych. Ruch ten odzwierciedla realizowanie zysków przez inwestorów grających wcześniej na umocnienie złotego.

W poniedziałek złoty kontynuuje zeszłotygodniowe trendy, czyli umacnia się względem większości głównych światowych walut. Jedynie w relacji do funta obserwujemy stabilizację w rejonie piątkowego zamknięcia.

Tydzień ten przyniósł wiele zaskoczeń na polskim rynku walutowym. Pomimo nieoczekiwanej przez rząd decyzji o podwyższeniu w tym roku deficytu oraz zawieszeniu progu ostrożnościowego na poziomie 50% PKB, złoty umacniał się i to dość silnie. Jednakże nie miało to nic wspólnego z decyzją polskich władz.

Czwartek przynosi stabilizację notowań złotego względem franka oraz euro. Kursy EURPLN oraz CHFPLN znajdują się w rejonie wczorajszego zamknięcia. Tymczasem wobec funta i dolara nasza waluta osłabia się.

W środę złoty kontynuuje wczorajszy trend aprecjacyjny względem dolara oraz euro. Natomiast w relacji do funta i franka traci, ale nieznacznie.

Być może słowa, które padły po posiedzeniu FOMC w dniu 19 czerwca były błędem w komunikacji banku centralnego z rynkami finansowymi – mam tu na myśli zakreślenie mapy drogowej odnośnie wychodzenia z programu QE3, który ma zakończyć się w połowie przyszłego roku.

Obserwowane w pierwszych godzinach sesji europejskiej umocnienie dolara względem głównych walut było nieco wyraźniejsze, niż można było się tego spodziewać.