PIK RYNEK PRACY

Wracamy do rynku pracownika. Jeśli tak dalej pójdzie, to zatrudniani będą dyktować warunki przedsiębiorcom, a nie odwrotnie. W końcu pierwszego kwartału br. w instytucjach i firmach (z co najmniej jednym zatrudnionym) było 89,6 tys. wakatów. To najwięcej od 2009 r. – wynika z najnowszych badań popytu na pracę prowadzonych przez GUS.

Wypłaty pod stołem i zawieranie podwójnych umów to sposoby na omijanie przepisów o pracy tymczasowej. Pośrednicy w zatrudnieniu zawiadamiają PIP. Stowarzyszenie Agencji Zatrudnienia (SAZ) zgłosiło do Państwowej Inspekcji Pracy nieuczciwe praktyki jakie stosują niektórzy pośrednicy. Sposobów na oszczędzanie kosztem zatrudnionych jest wiele – począwszy od stosowania umów o dzieło wraz ze zleceniami (dzięki temu firmy oszczędzają na składkach), a skończywszy na fikcyjnym wolontariacie.

System szkolnictwa wyższego nie nadąża za szybko zmieniającymi się trendami na rynku pracy. W efekcie żacy pod koniec edukacji już myślą nad zmianą zawodu.

Każde niepowodzenie wybija ich z rytmu i blokuje dalsze działanie. Drobna porażka urasta do rangi katastrofy i uruchamia falę samokrytyki. Perfekcjonizm w pracy często jest największym przekleństwem – przysłania, zwykle dość prosty, sposób na wyjście z impasu. Jakie są jego przyczyny i co powinien zrobić pracodawca, by przekuć problem pracownika na wspólny sukces?

Polacy pracują długo, ciężko i za małe pieniądze. Według danych OECD Niemcy pracują rocznie 1371 godzin, Norwegowie – 1427, Duńczycy – 1436, Francuzi – 1473, Szwajcarzy – 1568, Belgowie – 1576, Szwedzi – 1609, Austriacy – 1629, Finowie – 1645, Japończycy – 1729, Czesi – 1776, Amerykanie – 1789. Polscy pracownicy pracują zaś 1923 godzin rocznie, niemal najwięcej ze wszystkich badanych krajów. Ciekawe, że obok Polaków innym najbardziej pracowitym społeczeństwem są posądzani o lenistwo Grecy, którzy pracują ponad 2000 godzin rocznie.

Sytuacja na rynku pracy poprawia się, ale zadowolenie Polaków ze swojej pracy – nie. Doceniamy rosnącą stabilność zatrudnienia i odczuwamy rosnące średnie wynagrodzenie. Wciąż jednak oceniamy naszą pracę jako mało interesującą, a przychodzenie do pracy w poniedziałki nie sprawia przyjemności – wynika z międzynarodowego badania IPSOS

W gastronomii, handlu, hotelarstwie, ogrodnictwie, budownictwie, a nawet w przemyśle mamy wysyp ofert pracy tymczasowej.

Możliwość pracy zdalnej to przywilej, który ceni sobie coraz większa liczba pracowników. Wydawać by się mogło, że dla pracodawcy to również idealne rozwiązanie, pozwalające na oszczędzenie kosztów operacyjnych firmy. Jak jednak sytuacja wygląda w praktyce?

Rząd podjął decyzję o podwyżce płacy minimalnej o 150 zł, czyli rośnie ona o ponad 8 proc. Pisaliśmy o tym w DGP wczoraj. To najwyższy wzrost od 2012 r. Z danych GUS wynika, że do tej pory wynagrodzenie minimalne odbierało 1,3 mln osób. Ale liczba beneficjentów podwyżki będzie sporo wyższa, gdyż duża pula wynagrodzeń, zwłaszcza w regionach z wysokim bezrobociem, niewiele odbiegała od płacy minimalnej.

W tym roku rząd nie nakazuje już odgórnie urzędom przygotowania odpowiedniej liczby ofert praktyk dla studentów. Doświadczenie w pracy w administracji pomaga, ale nie gwarantuje w przyszłości rozpoczęcia kariery urzędniczej. Co więcej, urzędy nie wypłacają wynagrodzenia studentom za wykonaną pracę

Nieprzerwanie od miesięcy spada w Polsce odsetek ludzi bezrobotnych. Na lokalnych rynkach pracy coraz trudniej jest pracodawcom znaleźć odpowiednich kandydatów do pracy. W coraz większej liczbie branż mamy już do czynienia z rynkiem pracownika, a nie pracodawcy. To szefowie firm coraz częściej szukają pracowników, a nie – jak do tej pory – pracownicy pracy. Większość rekrutacji przeniosła się do internetu. Czy w tych uwarunkowaniach Urzędy Pracy jakie znamy mają jeszcze sens?