kredyt indeksowany do franka szwajcarskiego (CHF)

Najnowszy wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie Adazik (zapadł 10 września 2026 r.) to jedno z najważniejszych rozstrzygnięć frankowych ostatnich lat. Nie zmienia on podstawowej ochrony konsumentów, ale porządkuje sposób rozliczania nieważnych umów kredytowych. Z perspektywy rynku oznacza większą przewidywalność, mniej sporów i odejście od koncepcji, która prowadziła do ekonomicznych i procesowych paradoksów.

Ustawa z 29 maja 2026 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie rozpoznawania spraw dotyczących kredytów denominowanych lub indeksowanych do franka szwajcarskiego zawartych z konsumentami weszła w życie 7 sierpnia 2026 r. Akt popularnie nazywany “ustawą frankową” nie rozwiązuje materialnoprawnego problemu kredytów frankowych - pisze radca prawny Michał Karczmarczyk. Ustawa ta wprowadza natomiast instrumenty procesowe, które sprawę frankową z perspektywy złożoności postępowania zbliżają do poziomu postępowania uproszczonego.

Długo oczekiwane rozstrzygnięcie pełnego składu SN ma przynieść odpowiedzi na kwestie, które prawie w całości zostały wyjaśnione. Choć formalnie podejmie je cała izba cywilna, to w jej składzie znajdą się tylko tzw. neosędziowie

Do Sądu Najwyższego wpłynęło kolejne pytanie dotyczące kredytów frankowych – poinformowała Polska Agencja Prasowa. O wykładnię przepisów poprosił SO w Krakowie, który, w ślad za zeszłorocznym pytaniem SA w Gdańsku, zastanawia się nad tym, czy umowa kredytu indeksowanego ma charakter wzajemny.

Jednostronnie oznaczenie kursu waluty obcej przez bank, bez odniesienia do obiektywnych kryteriów, jest sprzeczne z naturą stosunku prawnego kredytu indeksowanego do waluty obcej; w przypadku umów z konsumentem należy jednak stosować przepisy o klauzulach abuzywnych - wynika z czwartkowej uchwały Sądu Najwyższego.