klauzula obejścia prawa podatkowego

Nie można domagać się odpowiedzi na pytanie, czy interpretacja wydana przed wejściem w życie klauzuli o unikaniu opodatkowania zachowuje swoją moc ochronną.

Chcąc dowiedzieć się, czy przepisy klauzulowe obowiązywały już w 2016 r., trzeba zapłacić 20 tys. zł – wynika z wczorajszego wyroku NSA.

Tylko pięć postępowań podatkowych zostało dotychczas wszczętych na podstawie przepisów umożliwiających stosowanie generalnej klauzuli obejścia prawa. Ale może się to zmienić po kontrolach rozliczeń podatkowych za 2017 r.

Podatnik, któremu dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej raz odmówił odpowiedzi ze względu na klauzulę przeciwko unikaniu opodatkowania, może nie dostać wykładni w innej sprawie. Nawet gdy pytanie jest proste.

Wypłata blisko 6 mln zł kierownikowi sklepu w zamian za dobre wyniki finansowe zarządzanej przez niego placówki ma uzasadnienie biznesowe i nie jest unikaniem opodatkowania – stwierdził szef Krajowej Administracji Skarbowej.

Kto otrzymał interpretację podatkową, ten nie może domagać się potwierdzenia, że chroni go ona przed zastosowaniem klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania – potwierdził po raz kolejny NSA.

- Podatnik będzie miał pełną wiedzę, że w jego sprawie zastosowano opinię wydaną do innej sprawy, będzie mógł bowiem zapoznać się z aktami swojej sprawy, do której dołączone zostaną opinia i wystąpienie - mówi Roman Kucharczyk, dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej.

Kto otrzymał interpretację podatkową, nie może się domagać potwierdzenia, że chroni go ona przed zastosowaniem klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania – wynika z wczorajszego wyroku NSA.

Klauzula przeciw unikaniu opodatkowania nie powinna być tylko straszakiem, a jak do tej pory tylko taką funkcję pełni; przez rok obowiązywania nie zastosowano jej ani razu – mówi PAP Centrum Analiz i Studiów Podatkowych w SGH prof. Dominik Gajewski.

Jeżeli rozpatrując wniosek o interpretację indywidualną, dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej poweźmie wątpliwości, czy w danej sytuacji ma zastosowanie klauzula przeciwko unikaniu opodatkowania, będzie mógł skorzystać z wydanej już opinii szefa Krajowej Administracji Skarbowej.

Jest druga odmowa wydania opinii zabezpieczającej przed stosowaniem klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania. Jej jakość znacznie jednak odbiega na niekorzyść od pierwszego rozstrzygnięcia.

Nauka jest jedna – lepiej do MF nie występować, jeżeli wnioskodawca nie posiada zebranych i przemyślanych argumentów. Ponadto transakcje muszą być spójnie i konsekwentnie przeprowadzone dla osiągnięcia celu ekonomicznego.

Po raz pierwszy minister rozwoju i finansów odmówił wydania opinii zabezpieczającej przed zastosowaniem klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania. Stwierdził, że spółka chciała sztucznie podzielić transakcję.

Jeśli w danej sprawie może mieć zastosowanie klauzula przeciwko unikaniu opodatkowania, organ może nie wydać interpretacji indywidualnej. Tak jest np. w sprawach dotyczących darowizn czy przekształceń.

Zastosowanie klauzuli obejścia prawa powinno zniechęcać do agresywnej optymalizacji, mającej na celu unikanie podatku handlowego; mamy nadzieję, że podmioty nie będą do niej dążyć - mówi PAP wiceminister finansów Wiesław Janczyk.

Z perspektywy organów stanowi ona istotne i ważne narzędzie walki z nieuczciwymi podatnikami. Jednak, analizując nowe przepisy, nie da się nie zauważyć dalece posuniętej uznaniowości w ich zastosowaniu.

W piątek zaczyna obowiązywać budząca obawy firm klauzula przeciw unikaniu opodatkowania. Resort finansów zapewnia, że nie stanowi ona żadnego zagrożenia dla małych i średnich firm, będzie miała zastosowanie do dużych podmiotów i osób fizycznych z dużymi dochodami.

- Przed próbą „wysadzenia w powietrze” klauzuli przeciw obejściu prawa podatkowego chronią nas limit 100 tys. zł oraz rozwiązanie polegające na tym, że decyzje wydaje bezpośrednio minister finansów - mówi Jan Rudowski.

Wynikająca jeszcze z prawa rzymskiego maksyma lex retro non agit znajduje umocowanie prawne w art. 3 kodeksu cywilnego. Zgodnie z nim ustawa nie ma mocy wstecznej, chyba że to wynika z jej brzmienia lub celu.