Na mocy art. 362 kodeksu pracy pracodawca ma prawo zwolnić pracownika z obowiązku świadczenia pracy do upływu okresu wypowiedzenia. Może to zrobić jednostronnie, a jedynym wymogiem jest to, że umowa musi zostać rozwiązana za wypowiedzeniem – przez pracodawcę lub przez pracownika. Pracownik, mimo zwolnienia z obowiązku świadczenia pracy, zachowuje prawo do wynagrodzenia za cały okres wypowiedzenia.
Pracodawca może jednostronnie zwolnić z obowiązku świadczenia pracy bez względu na rodzaj zawartej umowy o pracę (na czas określony, nieokreślony czy okres próbny) oraz bez względu na to, która ze stron wypowiedziała umowę. Nie wymaga to zgody pracownika ani podania przez pracodawcę przyczyn podjęcia takiej decyzji.
Duża dowolność
Kodeks pracy nie reguluje formy zwolnienia pracownika z obowiązku świadczenia pracy. Najlepiej, aby to zwolnienie wynikało z pisma wypowiadającego umowę o pracę lub z osobnego pisma wręczonego pracownikowi w trakcie trwania okresu wypowiedzenia. Forma pisemna jest rekomendowana ze względów dowodowych na wypadek ewentualnych sporów. Pracodawca może też zabezpieczyć swoje interesy w takim piśmie w ten sposób, że zobowiąże pracownika np. do odczytywania e-maili od niego w ustalonym przedziale czasowym czy też odbierania telefonu (lub oddzwaniania).
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.