Urlop wypoczynkowy jest udzielany na wniosek pracownika. Pracodawca może go nie przyjąć, jeśli przemawiają za tym poważne względy, np. jeśli nieobecność podwładnego spowodowałaby poważne zakłócenia toku pracy.
Osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę ma prawo do corocznego, nieprzerwanego, płatnego w wymiarze 20 dni (jeśli okres zatrudnienia trwa krócej niż 10 lat) lub 26 dni (jeśli okres zatrudnienia trwa co najmniej 10 lat). Urlop powinien być udzielony najpóźniej do 30 września roku następującego po roku, w którym pracownik zyskał do niego prawo.
Na zatrudnionego urlop może zostać podzielony na części. W takim jednak przypadku jedna z części urlopu powinna wynosić nie mniej niż 14 kolejnych dni kalendarzowych.
W świetle art. 163 Kodeksu pracy urlopy powinny być udzielane zgodnie z , który pracodawca ustala, biorąc pod uwagę wnioski pracowników oraz konieczność zapewnienia normalnego toku pracy. Warto jednak pamiętać, że przełożony nie ma obowiązku sporządzania takiego planu, jeśli organizacja związkowa wyraziła na to zgodę. Dotyczy to także pracodawcy, u którego nie działa zakładowa organizacja związkowa. W takich przypadkach pracodawca ustala termin urlopu po porozumieniu z pracownikiem, tj. na jego .
Kodeks pracy nie podaje szczegółowych wytycznych co do formy czy sposobu jego dostarczenia. Są one uzależnione od wewnątrzzakładowych regulacji. Zasadniczo przyjmuje się jednak, iż pismo takie powinno zawierać podstawowe dane pracownika oraz pracodawcy (imię, nazwisko, posada), datę i miejscowość sporządzenia wniosku, prośbę o udzielenie ze wskazaniem dokładnego terminu (od dnia ……… do dnia …..) i podaniem wymiaru. Pracownik powinien też zwieńczyć wniosek własnoręcznym podpisem.
Pracodawca może nie zgodzić się na zaproponowany we wniosku termin , jeśli nieobecność podwładnego spowodowałaby poważne zakłócenia toku pracy. Do takiej sytuacji mogłoby dojść, np. w razie kontroli w firmie, wystąpienia awarii, której nie jest w stanie usunąć inny pracownik czy choroby osoby na podobnym stanowisku, która miała zastępować pracownika w czasie jego urlopu.
Przepisy przewidują też okoliczności, kiedy pracodawca musi przesunąć urlop pracownika na inny termin. Są to:
- czasowa niezdolność do pracy wskutek choroby,
- odosobnienie w związku z chorobą zakaźną,
- powołanie na ćwiczenia wojskowe lub na przeszkolenie wojskowe albo stawienie się do pełnienia terytorialnej służby wojskowej rotacyjnie, na czas do 3 miesięcy,
- urlop macierzyński.
Pracownik także ma prawo przesunąć ustalony termin , jeśli przemawiają za tym wyjątkowe okoliczności. W tym celu musi złożyć odpowiedni wniosek, w którym wskaże na powody, dla których jego prośba o zmianę daty terminu urlopu powinna zostać przyjęta.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu