Nieopodatkowany ekwiwalent za prywatne wyposażenie

W związku z obniżeniem progów skali podatkowej, po nowym roku wielu samozatrudnionych zrezygnuje z podatku liniowego od działalności gospodarczej, by rozliczać się według skali podatkowej. Jednocześnie całkiem poważna grupa samozatrudnionych funkcjonujących jako przedsiębiorcy zdecyduje się na powrót do roli pracownika. Niektórzy z nich na etapie działalności gospodarczej wykorzystują różne urządzenia czy narzędzia, które w roli pracownika mogą być im nieprzydatne, gdyż narzędzia pracy zapewnia im pracodawca. Jeśli jednak zgodną wolą obu stron zechcą je wykorzystywać w ramach wykonywanej pracy, pracodawca będzie mógł zaoszczędzić fundusze, które musiałby wydatkować na nabycie takich narzędzi, materiałów czy urządzeń. Z kolei pracownik zyska pewne kwoty, które mogą stanowić uzupełnienie wynagrodzenia i to pozbawione obciążeń fiskalnych.

Takie możliwości dają przepisy ustawy o PIT. Zgodnie z art. 22 tej ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy. Jedynym z wydatków, który jest kosztem poniesionym w celu uzyskania przychodów, jest ekwiwalent pieniężny, jaki pracodawca wypłaca pracownikowi w związku z wykorzystywaniem przez niego pracy na rzecz tego pracodawcy prywatnym narzędziem, np. komputerem, agregatem tynkarskim itp.