Jak rozumieć szeroko komentowany wyrok NSA z 8 lutego 2013 r. (I FSK 520/12), w którym sąd uznał, że gmina, pobierając opłaty za wydanie obywatelowi (podatnikowi) zezwolenia na prowadzenie określonej działalności, nie występuje w roli podatnika VAT?
Wyrok wydaje się oczywisty. Art. 15 ust. 6 ustawy o VAT przewiduje, że nie uznaje się za podatnika „organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych”.
Przepis ten oparty jest na art. 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112 (skądinąd w dużym stopniu niezgodny z tą regulacją; to jednak odrębne zagadnienie), który przewiduje, że „krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami”.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.