dr Maciej

Debata na temat generalnych zmian zasad związanych z systemem prawa w Polsce jest coraz szersza. Można przyjąć, że jej elementy (co prawda, śladowe...) będą zauważalne w ostatnich dysputach politycznych dotyczących Trybunału Konstytucyjnego czy roli sędziów. Na szczęście nie musimy tylko na tym poprzestać. Warto odwołać się do jednej z najbardziej kompleksowych i ambitnych analiz, które pojawiły się w ostatnim czasie, czyli raportu „Państwo i my. Osiem grzechów głównych Rzeczypospolitej”. Autorzy z perspektywy eksperckiej stawiają pytanie, dlaczego państwo nie funkcjonuje obecnie prawidłowo i jak naprawić występujące błędy. Zauważają również w tym kontekście system prawny.

To, że każda regulacja prawna musi być na bieżąco oceniana, a jeżeli źle funkcjonuje – naprawiana, nie budzi niczyich wątpliwości. Nie budzi też wątpliwości, że czasem w systemie prawa występuje potrzeba gruntownej nowelizacji dotychczasowych przepisów lub też wprowadzenia nowych ustaw. Odnoszę jednak wrażenie, że w ostatnim czasie w Polsce mamy do czynienia z odmiennym zjawiskiem. „Naprawiając” i „regulując” poszliśmy zbyt daleko.