Mariola Falecka

Ustawa z 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. poz. 195) wprowadziła zupełnie nowe świadczenie wychowawcze. Jest to realizacja programu „Rodzina 500 plus” i przełomowe rozwiązanie polityki rodzinnej. Głównym celem programu jest znacząca pomoc finansowa dla rodzin w codziennym wychowaniu dzieci, w tym częściowe pokrycie wydatków związanych z opieką nad nimi i zaspokojeniem ich potrzeb życiowych. „Rodzina 500 plus” ma w istocie wpłynąć na zwiększenie liczby dzieci i poprawić sytuację materialną i demograficzną rodzin. Z pomocy skorzystają rodzice oraz opiekunowie dzieci do 18. roku życia. Rodzina z dwojgiem niepełnoletnich dzieci będzie mogła otrzymać 500 zł na drugie dziecko niezależnie od dochodu. W przypadku rodzin z dochodem poniżej 800 zł netto na osobę wsparcie otrzyma rodzina także na pierwsze lub jedyne dziecko. Dla rodzin z dzieckiem niepełnosprawnym to kryterium dochodowe jest wyższe i wynosi 1200 zł netto. 

Ustawa z 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci wprowadza świadczenia wychowawcze przysługujące matce, ojcu, opiekunowi faktycznemu dziecka (tj. osobie faktycznie opiekującej się dzieckiem, jeżeli wystąpiła z wnioskiem do sądu opiekuńczego o przysposobienie dziecka) albo opiekunowi prawnemu dziecka. Świadczenie wynoszące 500 zł na dziecko jest kwotą wolną od podatku dochodowego od osób fizycznych i składek na ubezpieczenia społeczne oraz ubezpieczenie zdrowotne.

Istotą programu „Rodzina 500 plus” jest objęcie świadczeniem wychowawczym możliwie jak największej grupy osób wychowujących dzieci. Tym samym program realizuje trzy podstawowe cele: zwiększenie wskaźnika dzietności, inwestycji w kapitał ludzki i redukcji ubóstwa wśród najmłodszych. Świadczenie wychowawcze na drugie i kolejne dziecko ma charakter powszechny i demograficzny. Jak wynika z przeprowadzonych badań społecznych, 53 proc. rodzin w Polsce ma tylko jedno dziecko. Program „Rodzina 500 plus” ma być impulsem, który zachęci te rodziny do podjęcia decyzji o kolejnym dziecku. Cel ten ma być osiągnięty właśnie przez zagwarantowanie dodatkowej, długofalowej pomocy finansowej ze strony państwa, bez względu na osiągany przez rodzinę dochód. Tym samym program ten stanowi inwestycję w kapitał ludzki oraz zrywa z przekonaniem, że polityka rodzinna jest równoznaczna z polityką socjalną. Idąc dalej, polityka rodzinna to inwestycja.

Już 1 kwietnia 2016 r. wejdzie w życie ustawa z 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. poz. 195) wprowadzająca do systemu prawnego zupełnie nowe świadczenie wychowawcze. Jest to realizacja programu „Rodzina 500+” i przełomowe rozwiązanie polityki rodzinnej. Program ten oznacza bardzo znaczącą pomoc finansową dla rodzin wychowujących dzieci. Stanowi wyraźny sygnał ze strony państwa, że rodzina nie jest i nie będzie pozbawiona wsparcia państwa w ponoszeniu kosztów wychowania dzieci.