Marcin Szymankiewicz

Przedsiębiorca prowadzi zakład fryzjerski. Od kilku lat korzysta ze zwolnienia podmiotowego z VAT. Wcześniej miał status podatnika VAT czynnego i w tym okresie nabył części do pojazdów samochodów (PKWiU 45.3), które zamierzał wykorzystać do naprawy posiadanego samochodu – środka trwałego.

Wydawnictwo X. Sp. z o.o. (podatnik VAT czynny) 15 listopada 2019 r. wystawiło dla firmy Y. dwie faktury z tytułu sprzedaży dwóch książek oznaczonych symbolami ISBN (ex 58.11.1 PKWiU 2008 oraz CN ex 4901), dostarczonych w formie publikacji elektronicznych (PDF). Pierwsza faktura dokumentowała dostawę z 30 października 2019 r. i została wystawiona na 123 zł, w tym 23 zł VAT, a druga dostawę z 8 listopada 2019 r. i została wystawiona na kwotę 105 zł, w tym 5 zł VAT. Nabywca (firma Y.) ma dokonać zapłaty w terminie 7. dnia od dnia otrzymania faktury. Jak wydawnictwo powinno rozliczyć VAT oraz CIT z tytułu sprzedaży tych publikacji? Rokiem podatkowym spółki X jest rok kalendarzowy, a VAT i zaliczki CIT rozlicza ona za okresy miesięczne. Dla wydawnictwa właściwa jest stawka CIT w wysokości 19 proc.

Jak spółka powinna rozliczać sprzedaż surowców wtórnych w CIT i VAT? Prezentujemy dwa warianty rozliczeń:

Y. Spółka z o.o. (zleceniodawca) zatrudniła na umowę-zlecenie (układanie towarów w magazynie) pana Witolda (zleceniobiorca). Umowa-zlecenie była wykonywana od 1 do 5 października 2019 r. w godzinach od 17 do 21. Pan Witold (lat 38) to obywatel polski zamieszkały w Polsce, który jest zatrudniony na umowę o pracę na pełen etat w innej firmie. Umowa-zlecenie określała warunki wykonywania czynności nią objętych (pan Witold wykonywał ją w miejscu wskazanym przez zlecającego, tj. w jego siedzibie, w czasie wyznaczonym przez zlecającego i pod nadzorem osób reprezentujących zleceniodawcę), wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich (odpowiedzialność wobec osób trzecich spoczywała na zleceniodawcy). Zleceniobiorca nie ponosił ryzyka związanego z prowadzoną działalnością. Umowa-zlecenie nie miała cech kontraktu menedżerskiego ani nie była zawarta w ramach działalności gospodarczej, ponieważ pan Witold nie prowadzi takiej działalności.