Leszek Jaworski

1 września 2019 r. wprowadzono limit czasowego zatrudnienia pedagogów. Dokonano tego ustawą z 13 czerwca 2019 r. o zmianie ustawy – Karta nauczyciela oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1287). W tym względzie ustawodawca wzorował się na kodeksie pracy. Jednak rozwiązania przewidziane w pragmatyce nauczycielskiej znacznie różnią się od art. 251 k.p. Jest to związane ze specyfiką zatrudnienia tej grupy zawodowej. Przede wszystkim chodzi o podział pracy na lata szkolne, co w przypadku zwykłych pracowników nie występuje. Ponadto zawieranie okresowych kontraktów w szkole powinno być wyjątkiem, szczególnie w przypadku nauczycieli mianowanych i dyplomowanych. Karta nauczyciela (ustawa 26 stycznia 1982 r. – Karta nauczyciela, t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2215, dalej: KN) określa przesłanki czasowego zatrudnienia. Są nimi: zaistnienie potrzeby wynikającej z organizacji nauczania lub zastępstwo nieobecnego nauczyciela. Takich warunków kodeks pracy nie przewiduje. Limit terminowego zatrudnienia w szkole wynosi 36 miesięcy. Jest on więc dłuższy od tego kodeksowego, który liczy 33 miesiące. To nie wszystkie odmienności. Nowelizacja nie wprowadziła limitu liczby czasowych angaży na wzór rozwiązań kodeksowych (k.p. dopuszcza trzy takie umowy). Inne są także zasady wliczania okresów pracy do tego limitu. Rozeznanie się w szczegółach przyjętych w nowelizacji rozwiązań może powodować problemy w praktyce. Stanęła przed nimi Elwira Dziubek, dyrektorka szkoły podstawowej. Po feriach zimowych będzie zmuszona uzupełnić wakujące stanowiska nauczycieli. W celu poznania zasad naliczania limitu czasowego zatrudnienia w szkołach zaprosiła na spotkanie radcę prawnego Agnieszkę Kłeczek. W spotkaniu wziął udział też wicedyrektor szkoły Marek Marzec. 

Złożyłem wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę budynku biurowego. W zawiadomieniu z 3 stycznia 2019 r. starosta, po ustaleniu, że liczba stron postępowania przekracza dwadzieścia osób, poinformował, że kolejne zawiadomienia stron o decyzjach i innych czynnościach będą dokonywane w formie publicznego obwieszczenia, tj. na tablicy ogłoszeń starostwa, tablicy ogłoszeń urzędu miasta oraz w Biuletynie Informacji Publicznej. Tę informację otrzymałem listem poleconym. Potem postępowanie zostało zawieszone, o czym zostałem powiadomiony postanowieniem także wysłanym listem poleconym. Ostatecznie starosta 23 października 2019 r. wydał decyzję w sprawie odmowy wydania pozwolenia. Informacja o tym została umieszczona na tablicy ogłoszeń starostwa oraz w jego BIP 24 października 2019 r., zaś na tablicy ogłoszeń urzędu miasta oraz w jego BIP – 31 października 2019 r. Odwołanie od ww. decyzji złożyłem 2 grudnia 2019 r. Ponadto, na mój wniosek, decyzja została mi doręczona 8 stycznia 2020 r., a odwołanie od niej wniosłem 20 stycznia 2020 r. Wojewoda postanowieniem z 1 lutego 2020 r. stwierdził niedopuszczalność odwołania. Czy to rozstrzygnięcie jest prawidłowe?