Andrzej Jankowski

Wyrok NSA postawił na równe nogi media i prawników – pisze Andrzej Jankowski.

W porządku obrad ostatniego posiedzenia Sejmu znalazłem cztery ustawy na ten sam temat. Wczytywałem się w ich tytuły po kilka razy, ale pomyłki nie było. Wszystkie dotyczyły współpracy rządu, Sejmu i Senatu w sprawach związanych z członkostwem w Unii Europejskiej.

Kiedyś nie można się było zameldować w Warszawie, nie mając stałej pracy. A tej nie można było dostać, nie mając stałego zameldowania w stolicy.

Szyfr do otwarcia korporacyjnego sejfu prawników został złamany dwa lata temu. Teraz z tej przetartej ścieżki chcą skorzystać posłowie PO. Chcą otworzyć drzwi jeszcze szerzej.

Tak jak reklama jest dźwignią handlu, tak koleżeńska więź jest dźwignią zawodów prawniczych. To siła napędowa jakże wielu szlachetnych postaw i akcji społecznych, zarówno adwokatów, jak i radców prawnych. Ale ta koleżeńskość ma także słabszą stronę. I to właśnie ta zawodowa sztama wyzwala często źle pojęty korporacyjny solidaryzm.

Obecnie za posiadanie nawet najmniejszej dawki narkotyku grozi kara pozbawienia wolności do 3 lat.

Zarządy dróg nie spieszą się ze ściąganiem od kierowców kar finansowych za nieopłacone parkowanie. Ale w tej urzędniczej ślamazarności jest metoda.

W kodeksie karnym o kradzieży powiedziano już prawie wszystko. Mamy precyzyjnie opisaną kradzież z włamaniem i kradzież zuchwałą, kradzież mienia wielkich i mniejszych rozmiarów, a nawet kradzież, której szkodliwość jest znikoma. Próżno szukalibyśmy jednak w kodeksie karnym kradzieży, którą można nazwać kompensacyjną. Ten rodzaj kradzieży występuje tylko w życiu.

Cokolwiek byśmy powiedzieli o naszych sądach gospodarczych, ich sprawność staje się wartością zanikającą. Ale czy zlikwidowanie ich odrębności sprawi, że spory gospodarcze będą rozstrzygane od ręki? Obawiam się, że tak się nie stanie.