Jan Wróbel

Platforma Obywatelska ma kłopot z wygrzebaniem się z narracji nieufności wobec polskich służb mundurowych. Najwięcej zaszkodziła jej fala wrogości wobec tak dzisiaj kochanych Wojsk Obrony Terytorialnej – w 2017 r. cała PO wraz z przystawką (Nowoczesna) głosowała za odrzuceniem ustawy o WOT, a jeszcze rok temu poseł PO-wski mówił o żołnierzach i żołnierkach tej formacji, że „bawią się w wojsko”.

Nie grozi mi, że Robert Krasowski napisze książkę „O Wróblu”. Adam Michnik nie miał tyle szczęścia.

Co prawica daje Polsce? Porządnie lewicowy kolega tłumaczył mi niedawno, że nawet jeśli coś Ta Prawica dała, to na pewno zabrała znacznie więcej, ponieważ z założenia prawica na całym świecie promuje wojnę. Wojnę między narodami (nacjonalizm), z biednymi (kapitalizm), z kobietami (patriarchalizm) i dziećmi (paternalizm), a nad tym wszystkim wojnę wszystkich ze wszystkimi (wolny rynek).

Wraz z wojną padają mity. Na przykład ten, goszczący dotąd często w obozie przeciwników PiS, że niemiecka polityka wobec Polski i Unii Europejskiej jest z automatu dla Polski korzystna, nawet jeśli jej ceną jest nadmierne dokarmianie Putina. Przecież Niemcy myślą dwa kroki do przodu i są za Europą. No, są, tyle że w berlińskich rachubach związanych z Warszawą, Unią i Rosją górę brały – i nadal biorą – interesy niemieckiego państwa narodowego. To dlatego tak długo Niemcy były pobłażliwe dla naruszeń praworządności w Polsce, bo w tym samym czasie niteczki rurociągu Putina pełzały na zachód – i Berlin nie chciał eskalacji drugorzędnego dlań konfliktu. Angela Merkel wygasiła przy tym elektrownie jądrowe, aby sojusz niemiecko-rosyjski był nienaruszalny przez dekady. O prymacie interesu narodowego w polityce niemieckiej mówił Jarosław Kaczyński, nie mówili zaś Borys Budka ani Rafał Trzaskowski.