Unii potrzeba identyfikacji europejskiej obywateli
Po zakończeniu II wojny światowej
ścierały się w Europie Zachodniej dwie
postawy: antagonizmy narodowe i rodząca się –
wśród elit intelektualnych –
europejskość, pojmowana jako działanie na
rzecz stopniowego zintegrowania społeczeństw i
gospodarek tych krajów w jedną
całość. Dla czołowych polityków
tamtego okresu (takich jak Robert Schuman, Jean Monnet,
Winston Churchill, Konrad Adenauer i inni) była to
najlepsza gwarancja pokoju dla rozdartego i zniszczonego
konfliktami kontynentu. Druga część Europy,
wyzwolona i okupowana przez wojska sowieckie, nie mogła
dołączyć ani do planu Marshalla, ani do
wolnego świata. Od samego początku integracji
kluczowe znaczenie, poza działaniami w sferze
politycznej i gospodarczej, przypisywano edukacji i
pogłębianiu świadomości europejskiej.
