Tan Shaun "Opowieści z najdalszych przedmieść" - recenzja

 Jego „Opowieści z najdalszych przedmieść” to nie tylko tomik z króciutkimi opowiadaniami – traktującymi praktycznie bez wyjątku o magii pierwszych kilkunastu lat życia – ale i znakomicie przygotowany edytorsko album stanowiący swoiste portfolio autora, równe analogicznym dokonaniom Maurice’a Sendaka czy Dave’a McKeana.

Nierzadko dziwaczna, z pozoru nonsensowna, na pierwszy rzut oka kuriozalna proza Tana niesie jednak z sobą ładunek specyficznej wrażliwości, dzięki której faktycznie zdolna jest zatargać czytelnikiem; może nawet mocniej tym starszym niż młodszym. Należy też odnotować, iż równocześnie z „Opowieściami z najdalszych przedmieść” na półkach pojawiła się pięknie wydana reedycja równie pięknego komiksu Shauna Tana „Przybysz”