WALUTY KOMENTARZE

..za zwlekaniem z ograniczeniem programu skupu aktywów (QE3). Inflacja konsumencka CPI spadła w kwietniu o 0,4 proc. m/m, a w ujęciu rocznym wzrosła o 1,1 proc. r/r. To mniej niż szacowano – odpowiednio -0,2 proc. m/m i 1,3 proc. r/r. Jednocześnie wskaźnik bazowy CPI wzrósł jedynie o 0,1 proc. m/m i 1,7 proc. r/r.

W czwartek polska waluta stabilizuje się na poziomach wynikających ze wczorajszych szczytów. Tym samym trendy osłabiające złotego wyhamowały i jest szansa przynajmniej na chwilową stabilizację lub też korektę.

Wzrost PKB w I kwartale o 0,9 proc. kw/kw (najszybciej od I kwartału 2012 r.) to dowód na to, że japońska „abenomika” działa – przynajmniej na razie. Jest jednak zbyt wcześnie, aby oceniać, czy mogłoby to wpłynąć na decyzje Banku Japonii w kwestii skali zakupów w ramach programu QE – tutaj kluczowe będą perspektywy inflacyjne.

Od zeszłego tygodnia złoty sukcesywnie traci na wartości. Inwestorzy jednoznacznie wyceniają dalsze luzowanie polityki monetarnej szczególnie przez pryzmat danych, które napłynęły w tym tygodniu na rynek. Najpierw mieliśmy kiepskie dane dotyczące polskiego PKB, które okazały się dużo gorsze od wygórowanych prognoz. Wczoraj natomiast poznaliśmy dynamikę inflacji CPI, która okazała się być najniższa od 7 lat.

Frank osłabia się względem głównych walut. Inflacja w Polsce spadła poniżej 1%. Słabe dane z Unii Europejskiej na temat wzrostu PKB. Nastroje na rynkach niespodziewanie ratuje Japonia, w której wzrost gospodarczy wyniósł imponujące 3,5%.

Publikacje rozczarowująco niskiego tempa wzrostu gospodarczego we Francji, Niemczech, a następnie całej strefie euro, wpłynęły na osłabienie wspólnej waluty wobec wszystkich walut z grona G-10. Kurs EUR/USD, po wybiciu z trwającego ponad miesiąc trendu bocznego, zniżkował do 1,2850. Obecnie znajduje się tuż powyżej tego poziomu. Dziś największa uwagę powinny przykuć publikacje danych z USA.

Wprawdzie różnice w przypadku inflacji producenckiej (PPI) nie były tak duże – odczyt w maju wyniósł -0,7 proc. m/m wobec spodziewanych -0,6 proc. m/m, ale w ujęciu rocznym (+0,6 proc. r/r), oraz bazowym (0,1 proc. m/m i 1,7 proc. r/r) był już zgodny z prognozami – to w przypadku indeksu aktywności sektora przetwórczego Nowego Jorku za maj (spadek do -1,43 pkt.), czy też dynamiki produkcji przemysłowej w kwietniu (-0,5 proc. m/m) i wykorzystaniu mocy produkcyjnych (77,8 proc.) rozczarowanie było już większe.

Spektakularne osłabienie japońskiego jena do jakiego doszło w ostatnim półroczu skłania coraz większą grupę inwestorów do próby zagrania na osłabienie innej bezpiecznej waluty, mianowicie szwajcarskiego franka. W tym tygodniu kurs USD/CHF znalazł się najwyżej od sierpnia 2012 roku, a EUR/CHF od stycznia 2013 roku.

Środa przynosi kontynuację trendów, które osłabiają złotego w relacji do głównych walut zagranicznych. Na taką sytuację wpływają między innymi kolejne dane z rodzimej gospodarki. Złoty jest najbardziej stabilny tylko wobec franka.

Wczoraj po południu agencja Kyodo poinformowała, że premier Shinzo Abe zamierza w najbliższy piątek przedstawić drugą odsłonę planu stymulacyjnego dla japońskiej gospodarki. Ma on zostać wdrożony jeszcze przed szczytem państw G-8, które zostało zaplanowane na 17-18 czerwca. Ta informacja w połączeniu z dalszym spadkiem rentowności japońskich obligacji i ich wyraźną zwyżką w przypadku amerykańskich odpowiedników, stała się pretekstem do kolejnej fali osłabienia jena. W perspektywie najbliższych godzin korekta jest dość prawdopodobna. Z kolei w szerszym ujęciu ruch spadkowy ma szanse być kontynuowany.

Gorsze od oczekiwań wyniki I kwartału francuskiej i niemieckiej gospodarki podtrzymały obawy o ożywienie gospodarcze w strefie euro w drugiej połowie roku. Znalazło to przełożenie na osłabienie wspólnej waluty. Dane o PKB i zachowanie EUR/USD ciążą złotemu, który w środę rano traci na wartości.

Wczoraj poznaliśmy PKB Polski za I kwartał, o 14:00 poznamy odczyt inflacji. Dzisiaj ogłoszony zostanie także wskaźnik PKB w Niemczech, Francji i całej strefie euro.