WALUTY KOMENTARZE

Ciekawa sytuacja zaczyna mieć miejsce na walutach emerging markets, które od rana zaczynają delikatnie słabnąć. Pytanie, na ile jest to zwyczajna korekta po silnym odreagowaniu z ubiegłego tygodnia, a na ile ruch ten może przyspieszyć, co w efekcie będzie sygnałem powrotu do nerwówki obserwowanej w styczniu. Presja wzrostowa zaczyna pojawiać się także na dolarze, który wcześniej stracił po słabszych danych Departamentu Pracy USA opublikowanych w piątek po południu.

Poniedziałkowy poranek przynosi stabilizację złotego na poziomach z piątku. Nie jest jednak wykluczone, że po serii pięciu kolejnych dni zakończonych jego umocnieniem, kolejne godziny upłyną pod znakiem korekcyjnego osłabienia.

Wydarzeniem, które zdominowało czwartkową sesję, było bez wątpienia posiedzenia ECB. Wobec spadku dynamiki inflacji CPI w strefie euro do poziomu 0.7% r/r w styczniu, ekonomiści spekulowali na temat możliwości dalszego luzowania polityki monetarnej Eurostrefy.

Wczoraj Europejski Bank Centralny zadecydował, iż jest zbyt wcześnie na cięcie stóp w Strefie Euro i na ewentualne działania Mario Draghiego przyjdzie nam poczekać do następnych posiedzeń. Po decyzji EBC obserwowaliśmy znaczące umocnienie euro względem dolara, co tradycyjnie przełożyło się na siłę polskiej waluty. Dziś kolejne kluczowe dla rynków finansowych wydarzenie – odczyt miesięcznych danych z rynku pracy USA.

Posiedzenie Europejskiego Banku Centralnego jest dziś wydarzeniem numer jeden na rynkach finansowych. Zmiana stóp nie jest oczekiwana... ale też nie byłaby większym zaskoczeniem.

W listopadzie członkowie Europejskiego Banku Centralnego zdecydowali się wykonać ruch wyprzedzający rynkowe oczekiwania i obniżyli stopy procentowe o 25 p.b. do 0,25 proc. Była to bezpośrednia odpowiedź na spadającą inflację, a także wciąż słabą koniunkturę. Istniały też spore obawy związane z ryzykiem pojawienia się trwalszych tendencji prowadzących do deflacji. Teraz wprawdzie inflacja HICP za styczeń wróciła w okolice 0,7 proc. r/r, to dane makroekonomiczne są już nieco lepsze (warto spojrzeć na silne odbicie indeksów PMI w krajach peryferyjnych, czyli tych, które już doświadczają deflacji).

Czwartkowy, poranny handel na rynku złotego przynosi stabilizację polskiej waluty po dwóch sesjach dynamicznego umocnienia. Złoty wyceniany jest przez rynek następująco: 4,1860 PLN za euro, 3,0945 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,4250 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu spadły do 4,547% w przypadku papierów 10-letnich.

Eurodolar od początku tygodnia pozostaje w relatywnie wąskim przedziale wahań między 1,3480 – 1,3550. Po wczorajszym umocnieniu, od rana stabilne pozostają notowania polskiej waluty. Kurs EUR/PLN znajduje się na poziomie 4,1870, a USD/PLN na 3,0950.

Wypowiadający się wczoraj członkowie FED – „jastrzębi” Jeffrey Lacker i „gołębi” Charles Evans byli jednomyślni w kwestii dalszego ograniczania programu QE3. Ich zdaniem, aby FED zdecydował się chwilowe zatrzymanie tego procesu, musiałaby nastąpić seria nieoczekiwanych bardzo negatywnych wydarzeń.

W notowaniach EUR/USD trwa konsolidacja w przedziale 1,3475 – 1,3540. Uważamy, że kurs wyjdzie z tego zakresu dołem, co w kolejnych dniach otworzy przestrzeń do zniżek do 1,34. Sygnały techniczne na wykresie miesięcznym (objecie bessy) wpisują się w nasze oczekiwania zakładające długoterminowe spadki EUR/USD.