państwo prawa

Jeszcze w marcu Ministerstwo Spraw Wewnętrznych planuje spotkanie w sprawie przygotowania założeń nowej, kompleksowej regulacji o monitoringu. Zakończy ono szerokie konsultacje, które resort prowadzi w tej sprawie ze służbami, organizacjami pozarządowymi oraz ze zrzeszeniami przedsiębiorców.

Napadnięty może wybrać każdy sposób obrony, który pozwoli mu na skuteczne odparcie ataku. Jego działania muszą być jednak współmierne do zagrożenia i podjęte w czasie działania napastnika.

– Do końca pierwszego kwartału 2013 r. ruszy platforma konsultacji online w resorcie gospodarki – zapewnia Mariusz Haładyj, podsekretarz stanu w tym ministerstwie.

Rząd odłożył temat reformy tej regulacji na półkę. Gdy ucichły echa afery hazardowej, problem zamieciono pod dywan, mimo że jeszcze w 2011 r. nowa ustawa lobbingowa miała być jednym z priorytetów.

Do Polskiego Związku Głuchych wpływają skargi od osób niesłyszących, którym wojewódzkie ośrodki ruchu drogowego nie chcą zapewnić tłumaczy języka migowego w trakcie egzaminów na prawo jazdy. WORD-y powołują się na rozporządzenie Ministerstwa Transportu, które pozwala im działać lege artis.

Profesor X jako wiceminister pisze ważną gospodarczą ustawę. Gdy wchodzi ona w życie, jest właściwie jedynym ekspertem rozumiejącym nowe zasady. Zakłada więc kancelarię specjalizującą się w doradztwie w tym zakresie. Twórcy przełomowej reformy po jej wejściu w życie znajdują pracę w firmach, które powstały dzięki jej wprowadzeniu.

Polskie przepisy dotyczące ograniczania zdolności do czynności prawnych muszą stać się bardziej elastyczne. Zobowiązaliśmy się do tego, podpisując Konwencję ONZ o prawach osób niepełnosprawnych.

Nawet w sytuacjach bezpośredniego zagrożenia życia wymaga się okrzyku „policja!” przed oddaniem strzału. Jak pogodzić to z nieodzownym elementem zaskoczenia? I jaki ten okrzyk ma sens, gdy policyjny snajper znajduje się kilkaset metrów od celu?

Znalezienie prawnika dopasowanego do oczekiwań klienta – taki jest nowy pomysł na biznes. Pośrednictwo w tym zakresie to jednak dla korporacji prawnych zbyt daleko posunięta innowacja.

Janusz i Teresa mieszkają wspólnie od kilku lat. Nie mogą się pobrać, bo żona Janusza nie zgadza się na rozwód. Wiedzą, że konkubinat jest związkiem nieformalnym, ale chcą żyć w nim jak w prawdziwej rodzinie, więc planują dziecko i zakup wspólnego mieszkania. Jednak przed podjęciem decyzji o urodzeniu dziecka pozamałżeńskiego Teresa zaczęła się zastanawiać nad jego uprawnieniami oraz nad tym, jakie będą przysługiwały jej prawa do majątku, którego dorobi się razem z Januszem, przede wszystkim do wspólnego mieszkania. Partnerzy chcą zaciągnąć na nie kredyt i spłacać go wspólnie.