opłata za DPS

Brat lub siostra mieszkańca domu pomocy społecznej nie są zobowiązani do współfinansowania kosztów jego pobytu. Sędziowie orzekną, czy nie narusza to konstytucyjnych zasad sprawiedliwości społecznej i równości.

Ceny pobytu w domach pomocy społecznej potrafią przyprawić o zawrót głowy. W 2024 roku za państwowy DPS zapłacimy od 4500 zł do nawet 12 000 zł miesięcznie, a w prywatnych placówkach kwoty sięgają 15 000 zł lub więcej. Dla większości seniorów i ich rodzin to wydatek przekraczający możliwości finansowe. Sprawdź konkretne kwoty i zobacz kto może być zwolniony z opłat.

Rośnie liczba wyroków, w których sądy nakazują, by przy ustalaniu odpłatności za pobyt członka rodziny w domu pomocy społecznej uwzględniać nie tylko poziom dochodów i możliwości finansowe osoby zobowiązanej do uiszczenia opłaty za członka rodziny przebywającego w DPS, 
lecz także takie kwestie jak brak relacji pomiędzy nimi czy zaniedbanie obowiązków wychowawczych. To niewątpliwie efekt m.in. zmian w przepisach z ostatnich lat. Dla gmin oznacza to jednak problem.

Samorządy chcą powrotu do prac nad projektem ustawy wprowadzającym finansowanie opieki pielęgniarskiej w domach pomocy społecznej (DPS) przez NFZ. Opowiadają się też za tym, aby placówki mogły elastycznie gospodarować wolnymi miejscami.

Umieszczenie w domu pomocy społecznej jest prawem mieszkańca gminy, ale nie zawsze może się ono ziścić. Mimo iż usługa jest odpłatna, w wielu regionach brakuje miejsc w tych placówkach, są kolejki oczekujących. Decyzję o skierowaniu do DPS podejmuje gmina właściwa ze względu na miejsce zamieszkania kandydata do placówki. Zanim to zrobi, sprawdza, czy faktycznie trzeba mu zapewnić całodobową opiekę, np. z uwagi na wiek, chorobę lub niepełnosprawność, czy nie może on samodzielnie funkcjonować w codziennym życiu i czy nie ma innych możliwości zapewnienia mu odpowiednich do potrzeb usług opiekuńczych, np. przez rodzinę.