nowi sędziowie

Sąd Najwyższy uznał za nieistniejące orzeczenia podjęte na skutek żądań wyłączenia sędziów SN od rozpoznania sprawy. To kolejna odsłona sporu o status tzw. neosędziów SN.

Sędzia powinien być wolny od politycznych i partyjnych upodobań i poglądów; jeśli ktoś sprzeniewierza się swojemu powołaniu, nie powinien być sędzią, zwłaszcza Sądu Najwyższego - powiedział minister sprawiedliwości Zbigniew Ziobro odnosząc się do oświadczenia 30 sędziów SN.

To, że kworum podczas obrad nad wyborem prezesa nowo powołanej Izby Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego zostanie zerwane, było do przewidzenia od razu po tym, jak prezydent ogłosił, że w skład owej izby wejdą zarówno starzy, jak i nowi sędziowie SN. Ten, kto obserwuje to, co się dzieje w SN, odkąd do tego sądu trafiły osoby wskazane przez obecną Krajową Radę Sądownictwa, nie mógł spodziewać się innego obrotu sprawy. A wiele wskazuje na to, że to dopiero początek problemów, jakie nas czekają.

Dziś Europejski Trybunał Praw Człowieka po raz kolejny ma wypowiedzieć się na temat zmian, do jakich doszło w ostatnich latach w polskim wymiarze sprawiedliwości. Tym razem odniesie się do skargi spółki podnoszącej, że jej sprawa została rozpatrzona przez Sąd Najwyższy złożony z „nowych” sędziów SN, co miało stanowić naruszenie prawa do rzetelnego procesu.

Zaplanowana na wczoraj rozprawa w głośnej sprawie sędziego Waldemara Żurka nie odbyła się. Wszystko przez trwający od wielu już lat spór między tzw. starymi a nowymi sędziami SN.

Sędzia SN powołany przez Radę Państwa PRL nie daje gwarancji niezawisłości. Stwierdziły to osoby, których status jako sędziów SN jest podważany, choć z zupełnie innych powodów.

W składzie mającym wdrożyć ostatni wyrok TSUE mogą zasiąść osoby, których to rozstrzygnięcie może dotyczyć.

Sąd Okręgowy w Krakowie odmówił podjęcia sprawy zawieszonej do czasu zakończenia postępowania przed Sądem Najwyższym. Powód? SN rozpoznał skargę kasacyjną w składzie, w którym znalazło się trzech tzw. nowych sędziów SN. Chodzi o Marcina Łochowskiego, Jacka Widło i Tomasza Szanciło.

Z zainteresowaniem przeczytałem wywiad, którego udzielił DGP dr Michał Laskowski, prezes Izby Karnej Sądu Najwyższego („Opcja zero nie wchodzi w grę” DGP nr 174/2021). Konieczność – budowana orzecznictwem luksemburskiego Trybunału Sprawiedliwości UE oraz Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu, a także wnioskiem Komisji Europejskiej o nałożenie na Polskę kar pieniężnych – każe podjąć wyzwanie zastanowienia się nad sposobami uzdrowienia systemu sądowego wymiaru sprawiedliwości. Istotnie już czas, by w przestrzeni publicznej formułować konkretne postulaty rozwiązania palących problemów de lege ferenda. Warto rozpocząć tę dyskusję.

„Starzy” sędziowie Sądu Najwyższego złamali uchwałę trzech połączonych izb SN, w której wydaniu sami brali udział. Tak uważa część środowiska oraz procesualiści.

Kierownictwo dwóch izb Sądu Najwyższego może przejść w ręce sędziów, na których rządzący patrzą przychylnym okiem. W efekcie tylko jedna spośród pięciu izb SN będzie kierowana przez tzw. starych sędziów. To jeden ze skutków przygotowanego przez prezydenta projektu zmian w ustawie o SN.