Marceli Sommer

Niezależnie od tego, czy wszechobecne doniesienia i spekulacje na temat osobistej roli prezesa Orlenu w doprowadzeniu do dymisji Piotra Naimskiego z funkcji rządowego pełnomocnika ds. strategicznej infrastruktury energetycznej są prawdziwe, decyzja ta wpisuje się w dłuższy proces przeobrażeń w energetyce.

Zmiana lokatora Białego Domu to symboliczna kropka nad „i” w dłuższym procesie. Widoczne gołym okiem „zagęszczenie” tragicznych i kosztownych wydarzeń, takich jak ubiegłoroczne pożary lasów w Australii, na zachodnim wybrzeżu USA, na Syberii, w Hiszpanii i Portugalii czy plaga niszczącej zbiory szarańczy w Afryce, a także dołączenie szeregu największych światowych gospodarek, w tym Chin, największego światowego emitenta gazów cieplarnianych, do klubu państw zmierzających do neutralności klimatycznej, sprawiły, że w zielonej transformacji przekroczona została masa krytyczna.

Media i politycy często zdają się zakładać, że polskie społeczeństwo – w przeciwieństwie do obywateli państw Europy Zachodniej – nie jest zainteresowane ochroną klimatu, a konieczność przeobrażania naszej gospodarki wynika raczej z wymogów zewnętrznych czy nastrojów panujących na światowych rynkach.