KULTURA KSIĄŻKI RECENZJE

Porządny powieściowy detektyw musi mieć problemy: rozwód za sobą, problemy z dorastającymi dziećmi, lekkiego kaca i olbrzymią niechęć do wykonywanej pracy. W "Ulubionych rzeczach" Brytyjskiej pisarce S.J. Bolton udało się skutecznie ten schemat przełamać.

Pomysł Lorena Estlemana na fabułę, praktycznie w całości podebraną Stevensonowi, jest chybiony, gdyż czyni główną postać książki "Doktor Jekyll I Pan Holmes" zupełnie zbędną.

„Solo” Rany Dasgupty z konsekwencją realizuje oryginalny pomysł na uniwersalną powieść o ludzkiej kondycji.

Drugi tom zebranych tekstów Roberta E. Howarda o Conanie w pełnej edycji. Redaktorzy nie tylko starali się przedstawić opowiadania w wersji jak najwierniejszej autorskiej wizji, lecz zamieścili także dostępne szkice i warianty, pokazując, jak kolejne teksty ulegały zmianom. „Conan i skrwawiona korona” jest więc lekturą nie tylko dla wielbicieli heroic fantasy, lecz także dla badaczy popkultury.

Książka „Piotr Szulkin. Życiopis” doskonale wpisuje się w twórczą strategię przyświecającą od kilku lat duetowi Piotr Kletowski – Piotr Marecki. W publikacjach wykorzystujących konwencję wywiadu rzeki krakowscy filmoznawcy pragną dopuścić do głosu zapomnianych mistrzów polskiego kina. W tym celu zwracają się ku niepokornym indywidualistom, których twórczość okazywała się zbyt oryginalna, aby można było włączyć ją w tradycję nurtów polskiej szkoły filmowej bądź kina moralnego niepokoju.

Czytałem „Szarą godzinę” z pamięcią wcześniejszych spotkań z literacką twórczością znakomitej aktorki. Wszystkie ówczesne zalety prozy Kucówny – kunsztowny w swojej prostocie język, szczególny dar fotograficznej pamięci do opisu zjawisk i twarzy, wreszcie literacka uroda konkretnych sytuacji – stanowią również o sile najnowszego tomu.

Irvine Welsh z narkotycznych przygód szkockiej klasy robotniczej zdołał zbudować mroczną metaforę całej ludzkości.

Ponad rok po wystawie „Chcemy być nowocześni. Polski design lat 1955 – 1968” oraz towarzyszącej jej sesji naukowej otrzymujemy publikację będącą pokłosiem obu wydarzeń.

Umberto Eco kolejny raz przekonuje, że wszyscyśmy ze średniowiecza. I kolejny raz mu wierzymy. Autor „Imienia Róży” dowodzi, że jego ulubiona epoka położyła podwaliny pod wiek XXI, że czasom krucjat, bicia pieniądza przez feudałów i leczenia chorób zakaźnych unikaniem kąpieli zawdzięczamy dużo więcej, niż nam się wydaje.

Szkocki historyk i dziennikarz William Dalrymple, od lat mieszkający w Indiach, jest mądrym obserwatorem – nie kusi go egzotyka, nie interesuje go opisywanie nędzy skontrastowanej z postępem, co jest przykrą cechą większości reporterskich opowieści o największej republice świata.

"Dziewczyna z poczty", niedokończona powieść Stefana Zweiga, przywraca polskiemu czytelnikowi niemal zapomnianego austriackiego pisarza.

Odrabiania lekcji ze szwedzkiego kryminału ciąg dalszy. Tym razem Kjell Eriksson, twórca serii o komisarz Ann Lindell. „Księżniczka Burundi” to czwarty tom cyklu, za to w 2001 roku uhonorowany nagrodą dla najlepszego szwedzkiej powieści kryminalnej.

Lauren Beukes ma talent do prania południowoafrykańskich brudów – po lekturze „Zoo City” część tego szlamu osiada na lekko zaszokowanym czytelniku

To już druga wydana w ciągu ostatnich paru miesięcy pozycja o Elizabeth Taylor, a zarazem kolejna biografia spisana ręką dziennikarki filmowej Christy Maerker, której książka „Marilyn Monroe i Arthur Miller” trafiła do naszych księgarń w zeszłym roku.

Utwory podpisane przez Edgara Allana Poego nadal pobudzają wyobraźnię, to istne majstersztyki suspensu, nierzadko opatrzone doskonałą woltą fabularną, które potem zapożyczali niezliczeni literaci i filmowcy.

W „Maggie Cassidy” Jack Kerouac odtwarza codzienność czasów swojej młodości.

„Ani żadnej rzeczy…”, udany debiut kryminalny PM Nowaka, pozostawia lekki niedosyt, bo autora stać było na więcej.

Jeszcze dziesięć lat temu twórczość Sándora Máraia była znana w Polsce jedynie wąskiej grupie specjalistów. Dzisiaj jego imponującą biografię artystyczną poznajemy w kolejnych, achronologicznych odsłonach. Po „Dzienniku”, „Żarze”, „Dziedzictwie Estery” czy „Pokoju na Itace” ukazał się kolejny tom węgierskiego stylisty. „Obcy” to posępna kantata o zmierzchu, w której pisarz jawi się jako kronikarz schyłku.