frankowicz

Wraz z ogłoszeniem 20 lipca 2023 r. upadłości Getin Noble Banku w znaczący sposób zmieniły się zasady dochodzenia roszczeń wynikających z umów kredytów indeksowanych lub denominowanych we franku szwajcarskim, tzw. umów frankowych. Kredytobiorca nie ma już możliwości dochodzenia swojej wierzytelności o zapłatę lub unieważnienie umowy w drodze postępowania cywilnego. Postępowania te zostaną zawieszone. Z chwilą ogłoszenia upadłości właściwym podmiotem do rozsądzania o roszczeniach banku i kredytobiorców stał się syndyk i sąd upadłościowy.

W sprawach frankowych niemal od początku dzieje się bardzo dużo. Mieliśmy bowiem tu do czynienia z wyrokami „arbuzowymi”, „wirusem wekslowym”, „teorią salda” i „trwałą bezskutecznością”. Każde z powyższych określeń oznaczało kolejną koncepcję forsowaną przez prawników banków, z których niektóre pojawiały się potem w wyrokach. Ważne jest jednak, że za sprawą kolejnych wyroków SN i TSUE żadna z powyższych koncepcji się nie ostała.

Decyzje, jakie zapadną pod koniec marca na posiedzeniu Izby Cywilnej Sądu Najwyższego, na którym ma być udzielona odpowiedź na pytania I prezes SN w sprawie rozstrzygania sporów frankowiczów z bankami, mogą kosztować sektor finansowy nawet setki miliardów złotych.