droga konieczna

Jeżeli nieruchomość nie ma odpowiedniego dostępu do drogi publicznej lub do należących do tej nieruchomości budynków gospodarskich, właściciel może żądać od właścicieli gruntów sąsiednich ustanowienia za wynagrodzeniem potrzebnej służebności drogowej. Istota służebności drogi koniecznej została określona w art. 145 Ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. kodeks cywilny (Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93, z późń. zm.).

Sąd Najwyższy zajął się problemem prawnym wniosku o ustanowienie służebności drogi koniecznej, złożonego w dość nietypowych okolicznościach faktycznych. Droga miała przebiegać przez zespół urbanistyczny znajdujący się w mieście T. (woj. małopolskie), wpisany do rejestru zabytków. Normalny ruch odbywał się po niej od ponad 100 lat, aż do 2013 r., kiedy to obecny właściciel jednej z nieruchomości znajdujących się w zabytkowym kwartale zamknął bramę, uniemożliwiając dojazd do kilku domów położonych dalej.

Droga konieczna polega na obciążeniu nieruchomości poprzez ustanowienie przebiegającej przez jej teren drogi łączącej nieruchomość sąsiednią z drogą publiczną lub budynkami gospodarskimi.

Wymóg dostępu do drogi publicznej nie jest spełniony w sytuacji, gdy właściciel korzysta z tymczasowego dojazdu lub gdy dopiero planowana jest budowa właściwej trasy – uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku.