budżet

W Parlamencie Europejskim - dziś debata na temat unijnego budżetu, który półtora tygodnia temu zatwierdzili przywódcy Wspólnoty. Ustalili wtedy wydatki w latach 2014-2020 na poziomie 960 miliardów euro.

Samorządy wydadzą unijne pieniądze na infrastrukturę drogową i kolejową oraz wsparcie dla szkół wyższych. Na politykę spójności w latach 2013-2020 Polska dostanie prawie 73 miliardy euro.

Wkrótce dowiemy się, jaka jest różnica między wpływami podatkowymi, jakich oczekiwano i które uwzględniono w budżecie państwa na 2012 r., a tymi, które rzeczywiście zaksięgowano. Możemy być pewni, że różnica jest i, niestety, że jest duża. Ekonomiści szacują ją na ponad 20 mld zł. Nie jest to wyraz nadmiernego pesymizmu. Na koniec listopada wynosiła ponad 37 mld zł. W największym stopniu odpowiadały za to niższe przelewy podatników VAT.

W zeszłym tygodniu była wielka feta, na szczycie unijnym zatwierdzono limity wydatków w kolejnej perspektywie finansowej.

Wiele już powiedziano o polskim sukcesie na ostatnim szczycie unijnym: od uzyskanych kwot po taktykę negocjacyjną. Po tej chwilowej euforii należałoby się szybko zastanowić, jak sensownie przelać ten sukces negocjacyjny na realną gospodarkę. Chodzi zarówno o sensowność projektów inwestycyjnych, jak i odpowiednie rozłożenie całego procesu w czasie.

Wpływy podatkowe w całym 2012 r. dużo niższe od przewidzianych w ustawie budżetowej. Odpowiada za to przede wszystkim spowolnienie gospodarcze, ale znaczenie mają też nadmierny optymizm rządu i nieszczelność systemu podatkowego.

Polska będzie największym beneficjentem unijnego budżetu na lata 2014–2020. Ale w tym czasie sporo więcej będziemy również wpłacali do wspólnotowej kasy – po ok. 3,8 mld euro rocznie. Dawniej było to 2,4 mld euro.