aktywizacja bezrbotnych

Pośredniaki będą ściślej współpracować z ośrodkami pomocy społecznej przy aktywizacji osób od lat niemających zajęcia. Jednak o spektakularne sukcesy może być trudno.

Wsparcie związane z opieką nad starszymi i niesamodzielnymi krewnymi, aktywizacja zawodowa kobiet, zwiększenie udziału mężczyzn w zadaniach rodzicielskich, dopasowanie wsparcia do zróżnicowanych potrzeb opiekunów. To cele, jakie w przyszłości powinna realizować polityka prorodzinna i społeczna. Okazją do ich przypomnienia była konferencja „O racjonalną politykę rodzinną. Rodzina formacją niezastąpioną?” zorganizowana przez Centrum Partnerstwa Społecznego „Dialog” oraz Instytut Pracy i Spraw Socjalnych (IPiSS).

Tylko 180 bezrobotnych skierowanych do pracy przez agencje zatrudnienia utrzymało ją przez co najmniej 6 miesięcy.

Jeszcze w tym roku 30% firm planuje rekrutacje pracowników, ale możliwości kadrowe rynku pracy się wyczerpują – wynika z analiz Work Service. Z najnowszych danych GUS wynika, że już niemal 2,4 mln Polaków wyemigrowało z kraju, przy jednoczesnym najniższym od 25 lat poziomie bezrobocia. Sięga ono obecnie 8,6%, co oznacza, że 1,361 mln osób pozostaje bez pracy. Pomimo to, pracodawcy sygnalizują problemy ze znalezieniem nowych pracowników. Dlaczego? Ponieważ ponad 56% z nich to osoby długotrwale bezrobotne, które od ponad 20 lat nie były aktywizowane.

Nie wszystkie nowe instrumenty aktywizacji cieszą się zainteresowaniem pracodawców. Najrzadziej stosowany jest grant na telepracę, z którego w 2015 r. skorzystało tylko sześć osób. Ponad 50 tys. osób zostało w 2015 r. objętych nowymi formami aktywizacji, jednak zainteresowanie poszczególnymi instrumentami jest bardzo zróżnicowane. O ile bardzo popularne są bony skierowane do osób poniżej 30. roku życia, o tyle prawie nikt nie ubiega się o świadczenie aktywizacyjne czy podjęcie zatrudnienia w ramach telepracy.