Pracodawca wypowiadając umowę o pracę na czas nieokreślony zobowiązany jest do wskazania przyczyny uzasadniającej wypowiedzenie umowy. Czy utrata zaufania do pracownika jest wystarczającą przyczyną wypowiedzenia umowy o pracę?
Ze względu na specyficzny charakter stosunku pracy, który przejawiać się powinien m.in. we wzajemnym zaufaniu, przyczyną uzasadniającą wypowiedzenie umowy może być utrata przez pracodawcę zaufania do pracownika. Wynikać jednak musi ona z zachowania pracownika i mieć oparcie w przesłankach obiektywnych i racjonalnych. Utrata zaufania płynąca jedynie z arbitralnej oceny bądź subiektywnych uprzedzeń pracodawcy może być przez sąd uznana za przyczynę nierzeczywistą i niewystarczającą do skutecznego wypowiedzenia umowy o pracę. Ocenie sądu podlegać bowiem ma nie tyle fakt utraty zaufania, ile przyczyny, które ją spowodowały.
Zachowanie pracownika musi być zatem obiektywnie nieprawidłowe i budzić wątpliwości co do rzetelności jego postępowania, choćby nawet pracownik nie naruszał swoich obowiązków pracowniczych. Nie jest jednak wymagane, aby działanie pracownika było zawinione. Może wynikać z ogółu okoliczności i przejawiać się np. w niemożności współpracy i porozumienia się z przełożonym czy odmowie podporządkowania się jego poleceniom dotyczącym sposobu wykonywania pracy. Ponadto należy zauważyć, że im wyższe jest stanowisko zajmowane przez pracownika, tym surowsza może być ocena jego zachowań pod kątem utraty zaufania przez pracodawcę.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.