Kwestia opodatkowania dochodów z tytułu transgranicznego świadczenia tzw. usług technicznych jest przedmiotem szczególnych, niestandardowych uregulowań w niektórych międzynarodowych umowach podatkowych. O jakie przepisy chodzi?
Generalnie Modelowa Konwencja OECD nie zawiera postanowień dotyczących takiej szczególnej kategorii usług. Tym samym więc, zgodnie z ogólnymi zasadami Modelowej Konwencji OECD, o ile podmiot świadczący takie usługi na terytorium innego państwa nie posiada tam tzw. zakładu, dochód osiągnięty z tego tytułu może być opodatkowany jedynie w państwie siedziby podmiotu świadczącego usługi. W konsekwencji podstawą opodatkowania będzie art. 7 w związku z art. 5 stosownej umowy podatkowej. Jednak niektóre państwa traktują usługi o charakterze technicznym, czyli usługi szeroko rozumianego doradztwa technicznego, jako rodzaj należności licencyjnych i tym samym poddając jego opodatkowanie reżimowi prawnemu właściwemu dla należności licencyjnych, czyli art. 12 umowy podatkowej.
Przykładami takich regulacji mogą być umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarte przez Polskę z Indiami z 1989 r., Irlandią z 1995 r., Rosją z 1992 r., Maltą z 1994 r., Marokiem z 1994 r. i Kirgistanem z 1998 r.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.