Nie są kosztem uzyskania przychodów wydatki na ulepszenie środków trwałych, ale powiększają wartość tych środków, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych. Jak prawidłowo amortyzować ulepszone środki trwałe metodą degresywną?
Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 3,5 tys. zł. Ponadto wydatki te muszą powodować wzrost wartości użytkowej, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji. W przypadku środków trwałych amortyzowanych metodą liniową odpisów amortyzacyjnych od zwiększonej wartości początkowej zasadniczo dokonuje się od kolejnego miesiąca po ulepszeniu – przy zastosowaniu niezmienionej stawki.
Problem pojawia się przy środkach trwałych amortyzowanych metodą degresywną. W tej metodzie odpisów amortyzacyjnych od podstawy, zwiększonej o wartość nakładów poniesionych na ulepszenie, dokonuje się dopiero począwszy od kolejnego roku. Odpisów amortyzacyjnych w poszczególnych latach dokonuje się bowiem od ustalonej na początek kolejnych lat wartości początkowej, pomniejszonej o dotychczasowe odpisy amortyzacyjne. Jednak począwszy od roku podatkowego, w którym roczna kwota amortyzacji określona metodą degresywną miałaby być niższa od kwoty obliczonej przy zastosowaniu metody liniowej, dalszych odpisów dokonuje się zgodnie z zasadami metody liniowej.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.