Co w prawie podatkowym oznacza regulacja CFC

Regulację CFC (Controlled Foreign Corporation) można ogólnie zdefiniować jako zbiór przepisów wprowadzających w danym państwie opodatkowanie dochodów uzyskanych przez spółkę zależną podmiotu mającego siedzibę lub miejsce zamieszkania w danym państwie, jeżeli ta spółka zależna jest kontrolowana przez daną spółkę - poprzez większość udziału w jej kapitale lub poprzez większość głosów na zgromadzeniu wspólników akcjonariuszy - i jednocześnie dochód tej spółki zależnej ma charakter pasywny (dywidendy, odsetki, należności licencyjne lub zyski kapitałowe) oraz podlega w państwie, w którym ma siedzibę lub miejsce faktycznego zarządu, opodatkowaniu znacznie niższemu niż opodatkowanie spółki dominującej. Celem regulacji typu CFC jest generalnie zapobieżenie eksportowi kapitału - a tym samym erozji tzw. bazy podatkowej - z państw rozwiniętych gospodarczo do państw, które stosują tzw. szkodliwą konkurencję podatkową, czyli mówiąc wprost - do rajów podatkowych, czego wynikiem jest akumulacja nisko opodatkowanego lub wcale nieopodatkowanego dochodu o charakterze biernym w spółkach zależnych, bez formalnego późniejszego transferu takiego dochodu do spółki dominującej. Jeżeli taki fakt ma miejsce, to opodatkowanie dochodu spółki zależnej w spółce dominującej - nawet gdy spółka zależna nie dokonuje transferu zysków w postaci dywidendy - niweluje niekorzystny z punktu widzenia dochodów budżetowych efekt eksportu kapitału do rajów podatkowych, czyli pozwala realizować zasadę podatkowej neutralności eksportu kapitału (Capital Export Neutrality - CEN).