Określona wartość musi zostać najpierw zarachowana jako podatkowy przychód, aby można było następnie rozpoznać koszty uzyskania przychodu – orzekł Naczelny Sąd Administracyjny.Wyjaśnił, że koszty „poniesione”, o których mowa w przepisach podatkowych, to takie, które stanowią realne obciążenie majątkowe podatnika - polegają na definitywnym zmniejszeniu jego aktywów, które wcześniej zostały opodatkowane lub zwolnione z opodatkowania. Do aktywów tych nie można zaliczyć wierzytelności, których podatnik nie wykazał jako przychodu.
Zbycie wierzytelności
Sprawa dotyczyła podatniczki, która sprzedała nieruchomość, ale nabywca nie uregulował płatności w terminie. Chcąc uniknąć kosztów windykacji, podatniczka planowała zbyć tę wierzytelność za cenę niższą od jej wartości nominalnej.
Uważała, że rezygnacja z dochodzenia wierzytelności będzie oznaczać dla niej uszczuplenie majątku, a więc poniesiony koszt. Sądziła, że do kosztów uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia wierzytelności będzie mogła zaliczyć wartość nominalną wierzytelności, nie wyższą niż cena sprzedaży.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.