Włączenie do umów o kredyt warunku, na mocy którego konsument powinien zawrzeć umowę poręczenia z osobą wybraną przez kredytodawcę, nie stanowi w każdych okolicznościach agresywnej praktyki handlowej. Do takiego wniosku doszedł Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku w sprawie C -230/24
Ponadto TSUE stwierdził, że „warunek, na mocy którego konsument zobowiązuje się w ramach umowy o kredyt do zawarcia umowy poręczenia z poręczycielem wybranym przez kredytodawcę, nie znając w chwili zawarcia umowy o kredyt tożsamości poręczyciela ani treści warunków tej umowy poręczenia” nie wchodzi w zakres praktyk zakazanych przepisami dyrektywy 93/13 w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich.
Czy zapłata dla poręczyciela wchodzi w zakres RRSO?
Wątpliwości bułgarskiego sądu, który zadał TSUE pytania prejudycjalne, dotyczyły również tego, czy wynagrodzenie dla poręczyciela wchodzi w skład rocznej rzeczywistej stopy oprocentowania (RRSO) kredytu. TSUE stwierdził jednoznacznie, że „koszty związane z umową poręczenia, do zawarcia której zobowiązuje konsumenta warunek zawartej przez niego umowy o kredyt, skutkujące zwiększeniem całkowitej kwoty długu, wchodzą w zakres pojęcia «całkowitego kosztu kredytu ponoszonego przez konsumenta», a w konsekwencji w zakres pojęcia «RRSO»”.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.