Wraz z kolejnymi falami odbitymi amerykańskiej katastrofy ryzykownych kredytów mieszkaniowych (subprime) narastają obawy o to, czy Europa jest w stanie poradzić sobie z kryzysem finansowym na ogromną skalę.
Poważne uchybienia w przepisach bankowych w Niemczech, w Wielkiej Brytanii, a może i we Francji zaszkodziły wiarygodności krajowych systemów nadzoru. Ale to tylko część problemu. Unia Europejska jest beznadziejnie źle przygotowana do radzenia sobie z kryzysami, jakie się w niej jeszcze nie zdarzyły: transgranicznymi kryzysami, których zarzewie tkwi w rosnącej współzależności unijnych banków.
Integracja finansowa UE na serio zaczęła się w latach 80. XX wieku, a Komisja Europejska (KE) i Rada Europejska osiągnęły ogromny postęp w reformach sektora finansowego. Kroki milowe stanowiły m.in. decyzje z lat 1986-1988 o usunięciu wszystkich przeszkód transgranicznych przepływów kapitałowych i zainicjowany w 1999 roku plan działań w sprawie usług finansowych. Wprowadzono euro, które szybko stało się drugą - po dolarze - walutą światową.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.