Karolina Nowakowska

Wyższe wykształcenie już dawno przestało gwarantować szybkie znalezienie pracy. Według Głównego Urzędu Statystycznego w I kwartale 2014 r. liczba bezrobotnych absolwentów uniwersytetów z wykształceniem wyższym wyniosła 254 tys. Było to niewiele więcej niż wśród absolwentów szkół średnich - 230,2 tys. osób. To pokazuje, że bezrobocie wśród absolwentów wyższych uczelni występuje na zbliżonym poziomie do osób ze średnim wykształceniem ogólnym.

Studenci, którzy zdecydują się na tego typu fakultet mogą liczyć na wsparcie z budżetu państwa. To nie jedyna korzyść. W trakcie nauki pracodawcy oferują im staże i wsparcie na rynku pracy, a po jej zakończeniu – często czeka na nich etat.

Polacy mogą bez ograniczeń korzystać ze szkolnictwa wyższego we wszystkich krajach Unii Europejskiej. Zasady rekrutacji wszędzie są podobne, ale różna jest wysokość czesnego. Ułatwieniem mogą być stypendia i dopłaty.

Lenie i złodzieje – to można usłyszeć z ust polskich pracodawców, kiedy mówią o swoich pracownikach. Ci, nie pozostają im dłużni – oszuści i wyzyskiwacze to częste określenia, które padają z ich ust. Dlaczego nie możemy dogadać się z własnymi szefami?

Studia wyższe coraz rzadziej gwarantują znalezienie dobrze płatnej pracy. Jeszcze gorzej na rynku pracy radzą sobie osoby, które zakończyły edukację na tytule licencjata. Ich sytuacja finansowa jest niewiele gorsza od tych, którzy zdobyli wykształcenie średnie.

Problemy demograficzne już wkrótce odbiją się na uczelniach wyższych. Obserwowany od kilku lat trend obniżania jakości kształcenia pogłębi się do tego stopnia, że to uczelnie niepubliczne będą oferowały wyższy poziom kształcenia niż państwowe.

„Większości z nas może popaść w prekariat, jeśli wydarzy się jakiś wypadek albo kryzys pozbawi nas poczucia bezpieczeństwa. Musimy jednak pamiętać, że prekariat nie składa się wyłącznie z ofiar. Jedni wchodzą w jego skład, ponieważ nie chcą sięgnąć po inne możliwości, inni, ponieważ pasuje to do ich konkretnej sytuacji w danym czasie. Krótko mówiąc, prekariat jest zróżnicowany” – pisze w swojej książce „Prekariat. Nowa niebezpieczna klasa” prof. Guya Standing.

- System opieki nad starszymi osobami jest, eufemistycznie rzecz ujmując, niewspółmierny do potrzeb osób w tym wieku - powiedział Krzysztof Kwiatkowski, prezes NIK.