Witold Sokała

Brazylijscy wyborcy dali prztyczka w nos Donaldowi Trumpowi. Geostrategiczna gra o Amerykę Łacińską, w której poza USA i lokalnymi „suwerenistami” uczestniczą Chiny oraz Unia Europejska, będzie jednak trwała.

Wbrew medialnym pozorom głównym problemem Francji wcale nie są uliczne zamieszki, lecz oportunizm i cynizm znacznej części elit niezdolnych do rozwiązania realnych problemów społecznych i ekonomicznych. A w konsekwencji – także uwiąd międzynarodowego autorytetu i sprawczości V Republiki.

Donald Trump i Władimir Putin są podobni przynajmniej pod tym względem, że realizują doraźne potrzeby własne i swojej kliki kosztem długofalowych, strategicznych interesów państw i narodów, którymi rządzą. Nieprzypadkowo wybrali sobie do wzajemnych kontaktów takich pośredników jak Jared Kushner, Steve Witkoff czy Kiryłł Dmitrjew. Wszyscy oni potrafią dobrze liczyć pieniądze, zwłaszcza prywatne.

Kiedyś siłę państwa chętnie mierzono liczbą jego pułków oraz poziomem produkcji stali. Dzisiaj, poza czynnikami wojskowym i ekonomicznym, należy brać pod uwagę również zdolność do manipulowania innymi podmiotami oraz do ochrony wewnętrznej spójności politycznej. To od nich zależy także bezpieczeństwo.

Polskę i całą Europę zalewa nowa fala rosyjskiej propagandy. Tym razem oprócz tradycyjnego pakietu „strach plus korzyści ekonomiczne” Moskwa oferuje nam nowy towar – sympatyczny przekaz o dobrej Rosji, która nie chce wojny i chętnie pogodzi się z Zachodem, oddalając groźbę eskalacji konfliktu. Oczywiście pod pewnymi warunkami...

Z amerykańsko-duńsko-grenlandzkiego porozumienia cieszą się wszystkie jego strony, ogłaszając swój sukces. Kto więc wychodzi zwycięsko z wielomiesięcznego kryzysu? Tak naprawdę… NATO i „strategiczny Zachód”. Przynajmniej tymczasowo.

Rosja nie ma dzisiaj wystarczających sił, by zbrojnie podporządkować sobie któreś z państw zachodnich. Ale to nie znaczy, że powinniśmy lekceważyć jej agresywne zamiary wobec krajów NATO – i dotyczące ich narracje.

Ćwierć wieku po ataku Al-Ka’idy na USA terroryzm wciąż jest istotnym elementem globalnego środowiska bezpieczeństwa. Charakter tego zjawiska wyraźnie się zmienił, my natomiast nadal nie mamy dobrego pomysłu, jak reagować.

Gdy Donald Trump mówi o poparciu argentyńskich roszczeń do Falklandów (vel Malwinów), Europejczycy chętnie uznają, że bredzi lub blefuje. Rzeczywistość może nas niebawem zaskoczyć. Ten odległy zakątek świata stanie się być może niebawem areną wydarzeń, które uzmysłowią nam wielką zmianę w globalnej polityce i strategii mocarstw.