Maciej Pawłowski

Wybory w Hiszpanii pokazują dylemat, który w najbliższych latach może zdominować europejską politykę. O wyniku kolejnych kampanii coraz częściej będą decydować nie wojna i geopolityka, lecz dwa codzienne problemy: imigracja i ceny najmu mieszkań. Zwłaszcza w krajach tzw. Starej Unii.

Francuskie protesty młodzieży są interpretowane jako efekt migracji, społecznego rozwarstwienia lub kryzysu edukacji. Być może ich źródło tkwi jednak głębiej: w kulturze politycznej i społecznej Francji, która utrudnia otwartą debatę o narastających problemach.

Otwarcie granicy między Hiszpanią a Gibraltarem w połowie lipca powinno rozpocząć dyskusję na temat minirajów podatkowych w Europie. Luksemburg, Wyspa Man, Wyspa Guernsey, Cypr, Malta, Liechtenstein, Gibraltar, Andora i San Marino łącznie mają terytorium mniejsze niż województwo podkarpackie. Równocześnie odpowiadają aż za ok. 15 proc. nadużyć podatkowych na świecie.

Tego lata ponownie południe Europy stanęło w ogniu w wyniku fal upałów. Przebieg wydarzeń pozwala na wyciągnięcie trzech wniosków. Po pierwsze, zmiany klimatyczne są faktem. Po drugie, konieczne jest wypracowanie rozwiązań adaptacyjnych. Po trzecie, solidarność europejska istnieje tam, gdzie temat nie jest polityczny.

Prawie 50 tys. imigrantów przedostało się nielegalnie w ostatnich dniach na terytorium hiszpańskich enklaw w Afryce Północnej. To skutek uboczny masowej legalizacji pobytu imigrantów przez rząd Sancheza w Madrycie, ale też element gry politycznej między Marokiem a Hiszpanią.

Prezydent USA Donald Trump zadeklarował, że anuluje kandydaturę Macky Salla na sekretarza generalnego ONZ i proponuje kandydaturę Gianniego Infantino, obecnego szefa FIFA. Jeśli Infantino się zgodzi i zostanie wybrany, prestiż ONZ ucierpi. Jednak może to być jedyny sposób, by system Narodów Zjednoczonych przetrwał prezydenturę Trumpa.

17 lipca UE otworzyła granicę z Gibraltarem. Wiele wskazuje na to, że jest to eksperyment mający przekonać Brytyjczyków na łono UE.

W ciągu ostatniego miesiąca część opinii publicznej oburzała się na organizację Dni Afryki w Lublinie i wdrożenie unijnego paktu o migracji i azylu. Na Dworcu Centralnym w Warszawie pojawiły się nawet samozwańcze obywatelskie patrole legitymujące obcokrajowców. Obawy powstałe wśród części społeczeństwa wynikają z rozpowszechnianych w internecie mitów na temat migracji. Jako człowiek, który bada temat Afryki, pięć lat żył na tym kontynencie i ożenił się z Afrykanką, czuję się zobowiązany obalić najpopularniejsze z tych opinii.

W piątek, 12 czerwca, wchodzi w życie Pakt migracyjny. Krytycy tego rozwiązania twierdzą, że jest on zdradą interesów narodowych Polski i sprawi, że kraj zaleją nielegalni imigranci. W rzeczywistości jednak zarządzanie migracjami bez solidarności europejskiej jest iluzją.