Subskrybuj nas na Youtube
Zapisz się na newsletter
Punktem wyjścia jest aktualny spór przed Trybunałem Sprawiedliwości UE dotyczący prostych mebli użytkowych. Czy minimalistyczny design — estetyczny, ale skromny i powtarzalny — może być w ogóle uznany za „przejaw twórczości o indywidualnym charakterze”? Jak odróżnić twórczą decyzję od czystego przypadku lub funkcjonalności? I czy w prawie autorskim powinniśmy chronić także te formy, które są wynikiem trendów, mody lub… zwykłej prostoty?
Markiewiczowie rozkładają problem na czynniki pierwsze: od słynnych testów „twórczych wyborów”, przez statystyczną jednorazowość, po praktykę sądową, która często odwołuje się bardziej do intuicji i poczucia sprawiedliwości niż do twardych kryteriów. Padają przykłady z orzecznictwa, w tym głośna sprawa stołu segmentowego czy spór Tesco vs. Lidl, które pokazują, jak cienka bywa granica między utworem a banalnym wytworem.
To odcinek dla wszystkich, którzy chcą zrozumieć, dlaczego w prawie autorskim nie da się skonstruować idealnego miernika twórczości, dlaczego sędziowie muszą ważyć interesy twórców i rynku, oraz czemu – mimo upływu lat – pytanie „czy to jest utwór?” nadal nie ma jednej, prostej odpowiedzi.
