Zamiast oskarżać cały odłam popkultury, rodzice powinni przykładać większą uwagę do tego, co kupują swoim pociechom. [Tekst napisały dzieci do specjalnego wydania DGP z okazji Dnia Dziecka]
Gry wideo i podejście do nich zmieniały się przez lata. Zaczęło się od prostych gier typu „Pong” (1972), który po prostu symulował grę w tenisa stołowego, potem pojawiły się nieco bardziej skomplikowane, jak legendarny już „Pac-Man” (1980).
Młodzież miała zwyczaj grać w nie na automatach, w których pozbywała się swojego kieszonkowego. Dzięki postępowi technologicznemu zaczęły powstawać różne gatunki – od gier przygodowych aż po te platformowe. Z czasem też na rynek były wprowadzane produkcje trójwymiarowe i takie, w których oprócz samego obrazu i prostych melodyjek mogliśmy usłyszeć dialogi, odgłosy otoczenia co pozwalało bardziej zagłębić się w fabułę i świat przedstawiony. Ludzie nie musieli już chodzić do salonów z automatami, a granie stało się możliwe na komputerach i konsolach, w domu lub poza nim, jak w przypadku „Game Boy” (1989), który był urządzeniem przenośnym.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.