Literatura stanowiła dla Bassaniego nieskończenie piękną budowlę, słowo było ornamentem – konkret tyczący spraw ciała lub popędów burzyłby tę konstrukcję, stanowiłby rodzaj graffiti na ołtarzu. Być może efektownego, zadziornego, ale w gruncie rzeczy tandetnego i ordynarnego. Bassani celebrował słowa, nie bohomazy.
Zbigniew Herbert pisał, że dzieło klasyczne nie poddaje się najgorszym przejawom barbarzyństwa, ponieważ kolejne pokolenia, nie mogąc sobie pozwolić na taką utratę, podejmują zaciętą obronę w jego imieniu. W zasadzie cała twórczość Giorgia Bassaniego, autora znakomitych „Złotych okularów”, stanowiła obronę stylu przed chwastami barbarzyństwa. Formy, kultury, obyczaju.
Mieszkający w Ferrarze bohater mikropowieści Bassaniego, doktor Fadigati, jest szanowanym obywatelem, wspaniałym lekarzem, koneserem opery. Jest również gejem, co Bassani sugeruje możliwie najdelikatniej. Wkrótce po upojnym lecie spędzonym w towarzystwie młodego chłopca lekarz zostaje napiętnowany przez lokalną społeczność. Ferrara nie wybacza podwójnej odmienności: żydowskiej i homoseksualnej.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.