Katarzyna Gonera - sędzia z charakterem

Chciała zostać chemikiem, ale ojciec skutecznie zniechęcił ją do tego pomysłu, zabierając na wycieczkę do Zakładów Azotowych w Puławach oraz Kopalń i Zakładów Przetwórczych Siarki „Siarkopol” w Tarnobrzegu. – – wspomina z uśmiechem sędzia Katarzyna Gonera. Ostudziło to jej zapał i zamiast politechniki wybrała Uniwersytet Warszawski. Po studiach prawniczych rozpoczęła aplikację sądową, a następnie zdała egzamin sędziowski. Nie bez wpływu na wybór profesji była również ówczesna sytuacja polityczna. – – wspomina sędzia Gonera.

Zadatki na wybitnego sędziego miała od początku. – – mówi sędzia Teresa Flemming-Kulesza, prezes Sądu Najwyższego kierująca Izbą Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych. I dodaje: – J.

Od początku swojej praktyki orzeczniczej Katarzyna Gonera związana jest z warszawskimi sądami. Przeszła wszystkie szczeble kariery sędziowskiej, a jej ukoronowaniem była nominacja na urząd sędziego SN, gdzie do dziś orzeka w izbie pracy i pełni jednocześnie funkcję przewodniczącej wydziału I.

Jako sędzia Sądu Najwyższego ma na swoim koncie wiele rozstrzygnięć o doniosłym znaczeniu. Nic więc dziwnego, że pytana o to, które najbardziej utkwiło jej w pamięci, nie potrafi zdecydować. – T – podkreśla. Warte zaznaczenia jest jednak wnikliwe przedstawianie przez nią motywów podejmowanych rozstrzygnięć. A Teresa Flemming-Kulesza zwraca uwagę na walor edukacyjny, jaki niosą sporządzane przez sędzię Gonerę uzasadnienia.

Katarzyna Gonera nie skupia się jednak tylko na obowiązkach związanych z orzekaniem. Znane jest również jej zaangażowanie w sprawy związane z wykonywaniem zawodu sędziego czy też umacnianiem autorytetu władzy sądowniczej. – – tłumaczy. O poszanowanie tych wartości zabiegała zarówno działając w Stowarzyszeniu Sędziów Polskich „Iustitia”, jak i jako członek Krajowej Rady Sądownictwa. I to właśnie z ramienia KRS została wybrana do Rady Wykonawczej Europejskiej Sieci Rad Sądownictwa państw UE, która wespół z siostrzaną Radą Konsultacyjną Sędziów Europejskich (działającą pod egidą Rady Europy), opiniuje, konsultuje i rekomenduje projekty i dobre praktyki istotne z punktu widzenia ochrony sędziowskiej niezależności, a w konsekwencji całego wymiaru sprawiedliwości. – – ocenia Katarzyna Gonera. Zaznacza jednocześnie, że jest to także potwierdzenie pozycji należnej władzy sądowniczej, która z jednej strony jest najsłabsza, bo bez swojej reprezentacji politycznej, jednak gdy dochodzi do konfliktu na linii obywatel-państwo, najsilniejsza, bo niezależna politycznie.

Sama o swoim wyborze do Rady Konsultacyjnej mówi krótko: – .

Powyższą opinię potwierdza również Teresa Flemming-Kulesza, która dodatkowo wskazuje, że zdolności językowe oraz doświadczenie płynące z długoletniej kariery sędziego i członkostwa w KRS pozwolą sędzi Gonerze wnieść niebagatelny wkład w działalność ENCJ.