Niewykonanie kary ograniczenia wolności nie zawsze oznacza, że skazany się uchyla

Rozpatrujący sprawę Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu przyznał rację skazanemu. W uzasadnieniu swego postanowienia wskazał, że podstawowe znaczenia dla podjęcia decyzji o zastosowaniu trybu określonego w art. 65 par. 1 kodeksu karnego wykonawczego ma ustalenie, czy skazany uchylał się od odbycia kary ograniczenia wolności
Sędzia wyrokShutterStock
17 listopada 2020

Nie każde obiektywne naruszenie obowiązku wykonywania kary ograniczenia wolności niezgodnie z ustalonym harmonogramem staje się automatycznie uchylaniem od jej wykonania – stwierdził Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu.

Osoby dorosłe skazane w pierwszej instancji w sądach rejonowych na karę ograniczenia wolności
Osoby dorosłe skazane w pierwszej instancji w sądach rejonowych na karę ograniczenia wolności

Orzeczenie jest o tyle istotne, że dotyczy tego, co dla ludzi najistotniejsze: wolności. Niestety często zdarza się, że sądy zamieniają karę ograniczenia wolności na zastępczą karę pozbawienia wolności bez analizy, z jakiego powodu skazany naruszył ustalony harmonogram. Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu wskazuje jednoznacznie: zanim się kogoś pośle za kratki, trzeba wpierw zweryfikować, czy nie było obiektywnej przeszkody w wykonaniu orzeczonej kary.

Pozostało 98% treści
Wybierz pakiet i czytaj bez ograniczeń.

Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna
Autopromocja
381536mega.png
381439mega.png
381542mega.png

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.