Ustalając wewnętrzne rozwiązania dotyczące rozkładów czasu pracy, pracodawca jest związany przepisami o czasie pracy, narzuconymi przede wszystkim kodeksem pracy, ale również np. ustawą o czasie pracy kierowców. Przepisy te wyznaczają mu wprost (np. wskazując katalog prac dopuszczalnych do wykonywania w niedziele i święta) albo – częściej – pośrednio (np. poprzez regulacje dotyczące doby pracowniczej i minimalnych odpoczynków czy też norm i ustalania wymiaru czasu pracy) granice, po których może się poruszać. Dziś wskazujemy, na co pracodawca musi zwrócić szczególną uwagę, tworząc grafiki dla swoich pracowników.
Pracodawca nie może wprowadzać regulacji dotyczących stosowanych rozkładów czasu pracy w innym trybie niż wynikający z przepisów art. 150 ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1465; ost.zm. Dz.U. z 2024 r. poz. 878; dalej: k.p.). Tym samym muszą one zostać zapisane w układzie zbiorowym pracy, regulaminie pracy lub obwieszczeniu o czasie pracy. Poza ww. aktami wewnętrznymi rozkład czasu pracy można wprowadzić w drodze indywidualnych uzgodnień z pracownikiem – indywidualny rozkład czasu pracy.
Każdy pracownik jest objęty jakimś rozkładem czasu pracy. Wyjątek dotyczy osób pracujących w systemie zadaniowym, w którym jednak także pracodawca może ograniczyć swobodę pracowników poprzez zakreślenie dni, w których praca może być wykonywana, czy częściowych przedziałów godzinowych (np. zadania mają być realizowane w dniach poniedziałek–piątek w taki sposób, by każdego z tych dni wykonywane były m.in. w przedziale godz. 12.00–14.00), co pozwoli na współpracę z tym pracownikiem, ułatwi z nim kontakt itp.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.