Choroba usprawiedliwia nieobecność pracownika w pracy, ale nie zwalnia go z obowiązku poinformowania o niej swojego pracodawcy. Pracownik musi także dostarczyć pracodawcy zaświadczenie lekarskie o czasowej niezdolności do pracy.
Pracownik niezdolny do pracy z powodu choroby powinien zawiadomić swojego pracodawcę o przyczynie nieobecności i przewidywanym okresie jej trwania niezwłocznie, nie później jednak niż w drugim dniu nieobecności. Wynika to z rozporządzenia w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy. Niedotrzymanie powyższego terminu może być usprawiedliwione szczególnymi okolicznościami, takimi jak obłożna choroba połączona z brakiem lub nieobecnością domowników albo innym zdarzeniem losowym. Warto zapamiętać, że gdy pracownik udaje się na zaplanowany zabieg, czy operację, a więc gdy przyczyna jego nieobecności jest z góry wiadoma, powinien uprzedzić o tym swojego pracodawcę.
Sposób zawiadamiania o nieobecności w pracy powinien określić pracodawca. Regulacja taka powinna znaleźć się w regulaminie pracy, a jeśli pracodawca nie jest zobowiązany do jego ustalenia, w informacji doręczanej pracownikowi po zawarciu umowy o pracę. Jeżeli przepisy zakładowe nie określają powyższej kwestii, stosuje się przepisy przywołanego rozporządzenia. Należy pamiętać, że wewnętrzne przepisy nie mogą być mniej korzystne niż przepisy rozporządzenia, zgodnie z którym zawiadomienia o przyczynie nieobecności w pracy dokonuje się osobiście lub przez inną osobę, telefonicznie lub za pośrednictwem innego środka łączności (np. telefaks, e-mail) albo drogą pocztową. W tym ostatnim przypadku za datę zawiadomienia uważa się datę stempla pocztowego.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.