Lekarz cudzoziemiec z Unii musi znać język polski

Jutro wchodzi w życie rozporządzenie ministra zdrowia z dnia 23 lipca 2007 r. w sprawie zakresu znajomości języka polskiego w mowie i piśmie koniecznego do wykonywania zawodu lekarza lub lekarza dentysty na terenie Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. nr 45, poz. 1018). Zgodnie z nim lekarze z innych krajów Unii Europejskiej lub kraju członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA), którzy chcą pracować w polskich placówkach medycznych, muszą wykazać się odpowiednią znajomością języka polskiego. Znajomość ta musi obejmować prawidłowe stosowanie w mowie i piśmie terminologii medycznej, zwłaszcza z zakresu anatomii, fizjologii, rozpoznawania stanów chorobowych, procedur i zabiegów. Lekarz cudzoziemiec powinien również wykazać się umiejętnością czytania w języku polskim fachowej literatury lekarskiej, co jest niezbędne do właściwego wykonywania zawodu. Jednocześnie znajomość języka musi umożliwiać lekarzowi porozumienie się z pacjentami oraz innymi pracownikami zakładu, w którym lekarz cudzoziemiec pracuje. Musi on również brać udział w konsyliach, konsultacjach, naradach i szkoleniach zawodowych.

Ministerstwo Zdrowia ma również gotowy projekt rozporządzenia, który dodatkowo nakłada na lekarzy cudzoziemców (oprócz tych z UE), obowiązek zdania egzaminu z języka polskiego. Egzamin zorganizuje Naczelna Rada Lekarska (NRL). Będzie się on składał z czterech części: pisemnej, testowej, ustnej oraz praktycznej. Komisja egzaminacyjna zaliczy poszczególne części egzaminu na podstawie uzyskanej liczby punktów, która nie może być jednak niższa niż 55 proc. ze 100 możliwych do zdobycia. W przypadku niezdania egzaminu cudzoziemiec może do niego przystąpić nie wcześniej jednak niż po sześciu miesiącach od dnia jego niezaliczenia. Opłata za egzamin ma wynosić 400 zł.