Lepiej pracować w dyskoncie niż w policji

Ze wszystkimi dodatkami około dwóch tysięcy pięciuset złotych brutto.

Tak. Nikt nie będzie narażać swojego zdrowia, a nawet życia za takie pieniądze. Zarobki w dyskontach stanowią konkurencję dla służby w policji. Szczególnie dla młodych osób rozpoczynających karierę zawodową.

W policji coraz głośniej się mówi o tym, że w województwach zachodnich może zabraknąć funkcjonariuszy. Osoby nabywające uprawnienia emerytalne uciekają ze służby na emeryturę. A chętnych na ich miejsca nie ma. Tak się dzieje w Wielkopolsce, w Lubuskiem, na Dolnym Śląsku. Młodzi ludzie wybierają pracę za Odrą, gdzie mogą zarobić więcej. Natomiast ci, którzy z różnych powodów wolą zostać w Polsce, decydują się na pracę w innych branżach.

To nie jest wykluczone.

Nie. Nie ma jednej taryfy dla funkcjonariuszy. Różnice w wysokości płacy wynikają ze zróżnicowania wysokości dodatku służbowego. Na przykład osoba, która skończyła podstawowe szkolenia, w Małopolsce może otrzymać dodatek w wysokości 50 zł miesięcznie, w Komendzie Stołecznej w Warszawie zaś ten dodatek wyniesie już 200 zł.

To byłoby możliwe, gdyby przed nominalną kwotą tegorocznych podwyżek znalazła się cyfra jeden.

Ale nie o to chodzi. Podstawowym problemem jest niepewność. W ostatnich pięciu latach podwyższono staż wymagany do przejścia na emeryturę oraz wprowadzono kryterium wieku. Obniżono o 20 proc. wysokość uposażenia wypłacanego funkcjonariuszom, jeśli zachorowali w czasie pełnienia służbowych obowiązków. A ostatnio ustawa dezubekizacyjna wprowadziła nieznaną wcześniej w systemie emerytalnym zerową wysokość świadczenia za służbę. Nie bronię ubeków, ale chodzi o prawo, które nie może się zmieniać co kilka lat. Ci funkcjonariusze, którzy przeszli pozytywną weryfikację i przez ostatnie 28 lat ofiarnie służyli demokratycznej Polsce, nie powinni być w taki sposób potraktowani.

Nie. Zawsze chodzi o pieniądze. Policjanci powinni otrzymywać wynagrodzenie adekwatne do wykonywanej pracy, to jest służby z narażeniem zdrowia i życia.

Jest to przeliczenie kwoty bazowej razy etat. Ta różnica powoduje, że będzie więcej pieniędzy, niż to wynika z treści rozporządzenia. [W policji jest bowiem obecnie około 3,5 tys. wakatów – red.]

Pozostałe 35 zł zostanie podzielone między policjantów. Uzgodniliśmy z komendantem głównym, żeby najwięcej dostały osoby obecnie otrzymujące najniższe wynagrodzenie. W takiej sytuacji są policjanci zaszeregowani w grupach od 2 do 5. Liczymy także na 100 zł specjalnego dodatku służbowego dla tych funkcjonariuszy, którzy ukończyli szkolenia podstawowe. Z naszych wyliczeń wynika, że możliwe jest wygospodarowanie 50 zł, żeby zwiększyć dodatki służbowe dla policjantów, którym zostały te dodatki obniżone w związku z karą dyscyplinarną.

Dobrze się stało, że w końcu taki dokument został przyjęty. Problem jednak polega na tym, że wydatki na zwiększenie uposażeń funkcjonariuszy nie rosną systematycznie. W 2017 r. na wzmocnienie systemu motywacyjnego zostanie przeznaczone 148,8 mln zł, w przyszłym już tylko 38 mln zł. Skokowy wzrost jest przewidziany w 2019 r., w którym na ten ma być przeznaczone 611 mln zł. Ale już rok później tylko 46,5 mln zł. Liczby wyglądają świetnie, ale jeśli się im dokładanie przyjrzymy, to okazuje się, że największa podwyżka jest przewidziana w 2019 r., a więc w roku wyborczym. Myślę, że sprawa byłaby o wiele czystsza, gdyby w ustawie budżetowej zostało zapisane, że na wydatki policji jest przeznaczany na przykład jeden procent PKB. I wówczas nie byłoby żadnych wątpliwości, czy funkcjonariusze będą mieć podwyżki, czy też nie.

Nie możemy strajkować. Nie można nas porównywać z górnikami, których strajk powoduje wymierne straty dla kopalni. Jeśli zaistnieje potrzeba, będziemy protestować. Nasze protesty nie mogą godzić w bezpieczeństwo państwa, mogą jednak pozostawić rysę na jego wizerunku. Chcę być jednak optymistą. Sądzę, że porozumiemy się z rządem w każdej ważnej dla policjantów sprawie.