Odpowiednie ujęcie różnic inwentaryzacyjnych wymaga, aby przede wszystkim ustalić przyczyny ich powstania. Jeżeli ujawnione niedobory zostaną uznane za niezawinione, to będą odniesione w pozostałe koszty operacyjne. Jeśli zaś winę za taki stan ponosi zatrudniony, to braki trzeba ująć jako należność od pracowników. Zdarza się, że mimo zawartych umów o odpowiedzialności przedsiębiorcy nie uwzględniają tego przy rozliczeniu niedoborów. Takie postępowanie jest błędne i może skutkować problemami z fiskusem, ponieważ niezawinione niedobory ujmowane są w koszty uzyskania przychodów. W ten sposób dochodzi do zaniżenia podstawy opodatkowania. Przy rozliczaniu inwentaryzacji trzeba też uważać, aby różnice ująć we właściwych okresach i prawidłowo rozliczyć niedobory z nadwyżkami.
Błąd 1. Nieobciążenie odpowiedzialnych pracowników
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.